Bazen bir eseri okurken ana karakterden daha dikkat çeken sıradışı karakterler olur. Gregorius’un arayışlarını takip ederken Almeida Prado’nun gizemi sarıyor olayı . Bir süre sonra kitabı ikinci kişi için okuduğumu hissettim.Bir kitap daha yazılsa ve Prado daha çok konuşsa daha çok anlatsa kendini güzel olurdu diye düşündüm . Bazı şahıslar arka planda kalamaz önde olmaya doğmuşlardır belki de .. Prado hakkında kitaptan bir bölüm de ekleyeyim “Bir yargıcın ölümünü arıyorum” dedi Gregorius “ Tanınmış bir yargıcın 1954 yılının 9 Haziran’ındaki intiharını. Kendini belki de behterev hastalığına yakalandığı,sırt ağrılarına dayanamadığı için öldürdü; belki de diktatörlük döneminde hüküm vermeyi sürdürdüğü ve adaletsiz rejime karşı koyamadığından suçlu duruma düştüğü duygusu yüzünden. İntihar ettiğinde altmış dört yaşındaydı. Aslında emekliliğine az kalmıştı. Beklemesini olanaksız kılan bir şey oldu herhalde. Sırtıyla ve ağrılarıyla ilgili bir şey, ya da mahkemedeki bir şey. (Syf.121)
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.