Kapitalizmin minik hayatlara dogurdugu ozlemin yaninda bu ozlem icerisinde yapilan kapitalizm elestirisini de kendi icinde dogurmasini ve buna cok net sinirlar cizmesini okuduk. Ben artik kucuk sevimli hayatlar ve ‘mukemmel gunler’ minvalinde icerik tuketmekten o kadar yoruldum ki... Sistem tarafindan kacis noktasi olarak kitlelere itelenen bu yasam bicimleri zerre samimi degil. Sadece icinde anlik rahatlamalar bulunabilecek bu alanlari yasam bicimi haline getirmek bana uzaktan veya yakindan hicbir sekilde kabul edilesi gelmiyor. Anlarda kendimizi bulacak ve hayati yakalayacaksak bunu kendimiz ile yasayabiliriz sistemin carklarina dahil olmadan... Zaten kitapta en okunabilir alanlar basarisizliklardan sonra tekrar deneyen karakterleri iceriyordu bence. Pes etmek veya direkt azla yetinmek veya bunu yasayan karakterleri yaratmak bana cok acimasizca geliyor. Zira kitabin da bir alanda basarisiz olup kendini roman yazmaya veren bir karakter tarafindan yazildigini dusundugumuzde bu karakterler yalnizca bizleri veya basarili olamayanlari avutmak icin ortaya atilmis gibi geliyor. Ustune ustluk bu kitap da bir cok satan...
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.