Matteo Rossi İtalyan mafyasının Newyork Don'udur. Ailesi katledildikten sonra elinde kalan tek kişi kız kardeşidir. Daha da güçlenmek için bir ittifaka ihtiyacı vardır o kişi de Rus Chicago Bratva'sı Rustik'tir. Kızıyla evlenerek aradaki bağı güçlendirecektir. Küçük bir törenle evlenmek istediğini bildirir sonrasında tören için Chicago'ya gider. Evliliğin yapılacağı kiliseye gelmiş müstakbel karısını beklemeye başlamıştır. Karısının babasının kolunda yürüyeceğini sanırken Sofiya tekerlekli sandalye ile kendisine doğru gelmeye başlar...
Sofiya'yı çaresiz okumak beni üzdü. Özellikle Matteo'nun evin içinde rahatça dolaşamayacağını söylediğinde benim bile kalbim kırıldı. Her şeyin yavaş olmasını ben sevdim açıkçası çünkü böylesini okumak bana daha inandırıcı geliyor. En başta kaba Matteo'ya çok sinirlendim çünkü burada en masum kişi Sofiya. Kendisini zaten değersiz hisseden kadına daha fazla hayalkırıklığı yüklemekten başka bir şeye yaramadı davranışları. Sonrasında Matteo'nun Sofiya için bir şeyler yaptığını okumak, ona karşı anlayışlı olması hoşuma gitti. Şükür son 100 sayfada aklı başına gelmedi erkeğin Sonlara doğru okurken nedense Sofiya karakterinde bir dengesizlik olduğunu hissettim. Okuduğum şeyleri yapamayacak bir Sofiya okudum ne ara o hale geldi ben de anlamadım. Bence mantık hatası bariz vardı, çok keskin bir dönüş oldu karakter için. Bunun dışında okunabilir bir kitaptı.