Yine ağlatıldık.
Evet bu beni kitapdan daha çok üzdü. Keşke kafkanın annesi bu mektupları babasına götürseymiş. Tüm dünyanın okuması insana huzur vermiyor.
Kitapta kafkayla aynı acıyı çekmeden duramıyor insan. Çünkü babasını dev gibi gören ve bunun altında ezilen bir çocuk kitap boyu karşınızda duruyor ve size bakıyor. Cılız ve hassas bir çocuk.
Babası bunun farkında değil. İçinde o kadar dolmuş ki en sonunda mektuplara taşmış.
Okurken empati kuruyorsanız eğer bu bir uyarı, Acı çekersiniz.
Kafkanın bir çok kitabını okudum ve bu en son okuduklarım sırasında. Diyorum ki keşke bu kitabını ilk okusaydım. Çünkü bu kitapla yazarı daha çok tanıdığıma inandım.
Kusura bakma piyanist. Bu kitap daha çok ağlattı beni)
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.