Lindsey Davis kalemiyle yılın başında Nisan Şenliği sayesinde tanışmıştım. Flavia Albia serisinin ilk kitabıydı. Geçtiğimiz günlerde serinin ikinci kitabından maceraya kaldığım yerden devam ettim: Evdeki Düşmanlar’ı okudum.
Başlığından da anlaşılacağı üzere ‘’evdeki düşmanların’’ köleler olduğunu tahmin edersiniz. Çünkü Antik Roma’da kölelik oldukça yaygındı, neredeyse her ailenin yanında, o aile üyelerinden daha fazla sayıda olan bir köleler ordusu bulunuyordu. Aileye hizmet etmekle yükümlülerdi ve o aileyle birlikte aynı çatı altında yaşayan insanlardı bunlar. Kaderlerini tayin eden yalnızca sahipleriydi, ama sahipler kölelerinden korkuyordu. Antik Roma’da bulunan her evde aile üyelerinden daha fazla kölelerin olduğunu düşünürsek onların nüfusu Romalıları geçiyordu. Bu nedenle olsa gerek, ayırt edici bir kıyafetleri yoktu, onlara uygun renk falan da belirlenmemişti. Kendilerinin sayıca fazlalığını anlamamaları Romalıların yararına olurdu zaten.
Antik Roma gerçekten garip bir yerdi; köleler insan ve vatandaş olarak görülmüyor, sahiplerinin gözlerinde bir değerleri bulunmuyordu. Ama her şey için acımasızca kullanılıyorlardı; özellikle kadınların hayatları çok zordu. Sahibinin cinsel ihtiyaçlarını karşılayabiliyor, doğurduğu çocuğun evlat kabul edilmeden satılmasına sessizce göz yummak zorunda kalabiliyordu.
Vatandaş bile sayılmayan köleler kast sisteminin en alt basamağında yer alırken Romalıların kendi aralarında bile sınırlar ve ayrıcalıklar vardı. Ama bu sınıflar birçok hakka sahipken kölelerin hiçbir hakkı yoktu.
Böyle bir dönemde babasının izinden giden ve özel bilgi toplayıcısı olan Flavia Albia’dan bir cinayet davasına bakması istenir: Yeni evli bir çift kendi odalarında ölü bulunmuştur. Cinayetlerin işlendiği evde köleler de vardır ve başlarına gelecek olanlar belli olduğu için oradan kaçıp Ceres Tapınağı’na sığınırlar. Tapınakların dokunulmazlığına güvenen köleler gerçekten de sahiplerini öldürmüş olabilirler mi?
Genellikle bu tip olaylarda yetkililerin dikkatini çekenler ilk durumda köleler olur ve suç işlemiş ya da işlememiş bakılmadan idam edilirler. İnsan hayatı bu kadar ucuz yani. Romalı yetkililer uğraşmak istemediklerinden böyle yaparlar ama Flavia Albia onlardan farklıdır. Ona göre her cinayet davası doğru düzgün bir araştırmayı hak eder. Vicdanlı ve dürüst bir kadın olarak bu davayı hakkıyla çözmek için elinden geleni yapacaktır.
Nisan Şenliği’nin hemen devamını kapsayan Evdeki Düşmanlar, diğer romanın tanıdık yerleri ve bilindik karakterleriyle yabancılık çekmeyi unuttuğum bir atmosfer sundu. Antik Roma’nın o günlerinde yaşıyormuşum gibi okuduğum bu kitaplar sayesinde günümüz dünyasından uzaklaşmak bana çok iyi geldi. Ayrıca ne kadar sade bir tarzda yazılmış olursa olsun arada bir böyle kitaplar okumak ağır okumalar sonrasında bir nefes ve ülke gündeminin boğuculuğundan da bir kaçış sağlıyor. Şu an yaşadığımız olaylar çok korkunç ve bunlara tepki göstermeye devam ediyorum, edeceğim de. Fakat kitap okumayı da bırakmak istemiyorum ve iyi ki okuyabiliyorum. Evdeki Düşmanlar da bu zor günlerde beni sıcak bir Antik Roma dünyasına ışınladı ve heyecanlı bir polisiye serüvenine götürdü.
İncelememi yayınladığım platform:
instagram.com/p/DI8yBJjIvQy/?...
·
218 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.