Waterfell hokey takımının kaptanı, altın çocuk Rhys Koteskiy, gecirdiği sakatlığın ardından toparlanamamıştı. Buza adım atmaya niyetlendiginde tetikleniyordu aşamadığı panik atağı.
İşte bir sabah kimse yokken geldiği buz pistinde tanıştı kendisi gibi erkenci Sadie Brown’la. Sadie artistik patinajcıydı. Oturduğu yerde nefes almakta zorlanan Rhys’ı görmek çok şaşırtmıştı O’nu. Ve Sadie’nin yardımı Rhys’a iyi gelmiş, birazcık toparlanmasını saglamıştı. İşin kötüsü, bu durumunu Anne babası dahil, hiç kimse bilmiyordu. Gittiği terapistin de faydası olmamıştı ama Sadie’nın varlığı bile iyi geliyordu parlak hokey yıldızımıza. Cünkü, o günden sonra pek çok kez bir araya gelmişler ve zorunluluktan da olsa, epey vakit gecirmişlerdi birlikte. Rhys’ın dertlerine iyi gelen Sadie’nin de ebeveyn sorunları ve sahip çıkması gereken iki erkek kardeşi vardı. Her yere birden yetişmeye çalışan Sadie, durumundan utandığı için, arkadaşı Ro dışında kimseyi hayatına almıyor, erkeklerle sadece fiziksel zevke dayalı ilişkiler yaşıyordu. Ama Rhys, tek gecelik ilişkilerin adamı değildi. Üstelik, birbirlerine zıt şartlarda yaşıyorlardı. Sadie’nin annesi onları terk etmiş, bunu kaldıramayan babası ise eviyle ve çocuklarıyla hiç ilgilenmeyen bir alkolik olmuştu. Evin geçimini de kardeşlerinin ihtiyaçlarını da, Sadie karşılamaya çalışıyordu. Buna karşılık, Rhys’ın örnek aldığı babası Max, Rus asıllı ünlü bir hokey oyuncusuydu. Ve sevimli annesi Anna’yla hala büyük bir aşk yaşıyorlardı. Oğullarını çok seviyor, her yönden destek oluyorlardı ona. Birbirlerinin hayatına girdiklerinde, ikisi de yaralı, ikisi de hassastı kısacası.
İlişkileri, bu yaralara iyi gelecek miydi?
Sadie, tek başına sırtlandığı sorumlulukları nedeniyle inşa ettiği hayatının kalın duvarlarının içine Rhys’ı kabul edecek miydi?
Eski Türk filmleri klişesinde denildiği gibi, ’ayrı dünyaların insanı’ olan bu iki genç, hislerine mi mecburiyetlerine mi yenileceklerdi?
Sevgi, tüm engelleri aşabilecek miydi?
Kardeşligin, aşkın, azmin ve tutkunun romantik ve dramatik öyküsüydü anlatılan kısacası.
Konu olarak okuduğumuz bir kaç kitabın harmanlanmış hali gibiydi ‘Kararsız’. Öyküsünü sevdim aslında. Ama, anlatımından mı çevirisinden mi bilemedigim bir nedenle, ilk başlarda kitabın içine girmekte zorlandım. Ama sonrasında güzelleşti ve son kısımlarını daha çok beğendim. Sadie’nin mücadeleci ruhunu, Liam’ın sevimliliğini, Freddy, Ro ve Bennett’in samimi arkadaşlıklarını, Oliver’ın yüklendiği yaşının üstündeki misyonun yansıması güvensizliğini, Rhys’ın sevgisi için herşeyini ortaya koyan tavrını ve ailesinin yaptıklarını biraz eğlenerek, çoğunlukla da hüzünlenerek okudum. Tüm bunları düşündüğumde, iyi bir kitaptı bana göre diyebilirim.
Bu nedenle, sizler de biraz romantik, oldukça dramatik ve tutkulu bir kitap okumak istiyorsanız, 18 yaşın da üstündeyseniz, bu kitaba şans verebilirsiniz diyor, keyifli okumalar diliyorum herkese.
Kitaplarla kalın.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.