Bir zamanlar hayatımda bazı şeylerin değişmesini çok istedim.
Bir olayın, bir kişinin, bir duygunun, bir durumun değişmesini bekledim.
İçimde öyle güçlü bir umut, öyle keskin bir özlem vardı ki; o değişimi hayal ettiğimde ağlayacağımı, kalbimin yerinden çıkacak gibi olacağını sanıyordum.
Bekledim.
Zaman geçti.
Yine bekledim.
Beklemek ağırlaştı; duyguların yükü başka yerlere taşındı.
O kadar yoruldum ki artık ağlayacak gücüm bile kalmadı.
İçimdeki fırtınalar dindi, yerlerini sessiz bir boşluk aldı.
Beklediğim her şey, önce içimde şekil değiştirdi.
Ve şimdi anlıyorum ki; değişimi beklerken aslında ben değiştim.
Şimdi sakinim.
Kendi içimde güçlüyüm.
Yine umutluyum, ama artık biliyorum:
Her şey olması gerektiği gibi olacak.
Olması gerektiği için olacak.
Ve ben, geldiğinde onu sakinlikle karşılayacağım.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.