Kitabı bitirdiğim zaman şu cümle geldi aklıma. "Hakikatin de, insanların da iki yüzü vardır."
Okudukça şaşırdım. Kendimden bir şeyler buldum. Kendimi karakterlerin yerine koydum. O çaresizliği, yorgunluğu, pişmanlığı, acıyı hissetim. Daha fazla spoiler vermeden okumanızı tavsiye ederim. Zaten Reşat Nuri'nin kitapları akıcı bir dilde, okurken sanki o anları siz yaşıyormuşcasına akıp gidiyor. Benim merak ettim bir romandı. Sevdim, öneririm.