𝙃𝙖𝙮𝙖𝙩𝙩𝙖 𝙤̈𝙜̆𝙧𝙚𝙣𝙞𝙡𝙢𝙚𝙨𝙞 𝙜𝙚𝙧𝙚𝙠𝙚𝙣 𝙚𝙣 𝙯𝙤𝙧 𝙜𝙚𝙧𝙘̧𝙚𝙠, 𝙝𝙚𝙧𝙠𝙚𝙨𝙞𝙣 𝙨𝙞𝙯𝙞𝙣 𝙨𝙚𝙫𝙙𝙞𝙜̆𝙞𝙣𝙞𝙯 𝙨̧𝙚𝙠𝙞𝙡𝙙𝙚 𝙨𝙞𝙯𝙚 𝙠𝙖𝙧𝙨̧ı 𝙨𝙚𝙫𝙜𝙞 𝙙𝙪𝙮𝙢𝙖𝙢𝙖𝙨ı𝙮𝙙ı.
Selamlar. Bu kitap o kadarrr abartıldı ki, inanın neden bu kadar abartıldı anlamadım. Yazarın çoğu kitabı abartılıyor aslında. Yüz Karası ve Doğu Işıkları kitaplarıda çok abartılıyor. Hatta bunlarıda okumak istiyordum ama okumayacağım artık.
Kitap hakkında söylemek istediğim çok şey var ama maalesef çok yorgun olduğum için kısa tutacağım.
Duygular berbat bir şekilde yazılmıştı. Ağlayan, kötü durumda olan bir karakter diğer sayfada gülmeye başlıyor.
Olayların hepsi yarım bırakılmıştı. Bir sahne veriliyor misal, o sahnenin sonunda ki kritik noktaya yetişemeden yazar o sahneyi bitirip diğer sahneye geçiyor.
Karakterleri yakıştıramadım. Kesinlikle atmosferleri bile uyuşmuyordu. Kitap böyle umursamazca yazılmıştı yani. Sonuna kimi boş surat ifadesi ile okudum. Eğlenceli hiçbir şey yoktu.
Yazar ana karakterlerin ilişkisini son 70 sayfaya sıkıştırdığı için, ilişkiyi smut sahnesi ile ifade etmeye çalışmıştı. Gerek yoktu! Smut olmadan da güzel ilerliyordu. O sahneden sonra artık ilişki bunun üzerine kurulmuş gibi oldu.
Kitabın ilk sayfalarından daha karakter hayatını falan anlatmaya başladı. Bu en nefret ettiğim şey. Daha ilk bölümlerden sıkılmaya başladım ama sonradan kitap akmaya başladı.
Sevdiğim şeyler varmı? Elbette var.
Çoğu sahnede, aşırı duygulandım. Halbuki çoğu kitap bana duyguları geçire bilmemesine rağmen bu kitap çok güzel geçirdi.
Kitabın konusu çok güzel bence. Bu kitapta harcanmış bu konu.
Karakterlerden Oliver'i daha çok sevdim. Emery'i o kadar sevemedim, çünkü tam bir salak gibi davranıyordu. Diğer karakterlere değinmiyorum bile...
Toparlayacak olursak pek sevemedim. Ortalama bir kitaptı. Favorim olmaz kesinlikle. Okumanızıda tavsiye etmiyorum, bence vaktiniz boşa gider.