Sezgin Kaymaz’ın Lucky’si tam bi başyapı. tKün’ü okuyup hayran kaldıktan sonra “Nasıl bu kadar geç keşfettim yazari?” diye kendime veryansın etmiştim, ama Lucky’yle o açığı kapattığımı düşünüyorum. Arka arkaya Kaymaz’ın kitaplarını okumaya başladım ki her biri ayrı bir edebiyat ziyafeti. Lucky, yazarın tarzı argolu, samimi, yürek burkan ama bi o kadar da kahkahalı. Kün ve Zindankale’deki o capcanlı mahalle muhabbeti, derin karakterler ve mistik dokunuşlar burada da var, resmen aynı evrenin farklı bi sokağında geziyosun.
Hikâye, Lucky’nin vesilesiyle kesişen hayatlar üstüne kurulu. Kaymaz’ın en sevdiğim yanı bu: bağımsız gibi görünen hikâyeleri öyle ustalıkla birleştiriyo ki hayran kalıyorsum. Kün’deki mitolojik bağlar, Zindankale’deki mahalle muhabbeti gibi, Lucky’de de her şey bi anlam zincirine oturuyo. Kader, tesadüf, kısmet... Bunlar kitabın da ruhunu oluşturuyor.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.