Karşıma daha önce çıkmamış olmasına şaşırdığım; ilk sayfa bittikten sonra anladığım konusu… Ne hüzünlü bir varoluş ve kayboluş hikayesi… Kendimi sorguladığım, “Charlie Gordon” ve “Algernon” ların da varlığını hissettiğim bir kitaptı. Algernon- Gordon Efekt dediği, benim içinse a-ha anı olarak fark ettiğim durumlar… Charlie hep vardı aslında! Görmek istersek o hep oradaydı! Zekasından bağımsızca vardı, görebilirsek…
Kitapta düşündüren bir diğer konu etik kısmıydı… Charlie’nin kendisinden onay alınamadığı için yakınlarından izin almak! Ve onun aklı erdiği zaman sonunun ne olacağını öğrenmek istemesi canımı yaktı…
Ailesine olan öfkesi, kırgınlıklarına rağmen onlarla yüzleşmesi… Yaşanan zamanların içindeyken verilen kararların olabildiğince doğru olduğuna inanarak Charlie’ye yapılanlar ve anne ve kızkardeşi ile yüzleştikleri sahne inanılmazdı.