Peter Handke'nin 51 yaşında intihar eden annesi için yazdığı; annesine, kendi çocukluğuna, annesinin çocukluğuna dair bildiği ve hatırladığı anılarını anlattığı ve annesine atfettiği bu eseri beni çok etkiledi.
İki dünya savaşı arasına doğmuş bir kadın Maria Handke, dolayısıyla hayatı hiç kolay olmamış, olamamış. Sadece o değil tüm kadınlar başta olmak üzere o dönemin bütün insanları dünya savaşlarının kaoslarını ve buhranını iliklerine kadar yaşamışlardır. E tabi elbette bu baskıyı, zorluğu en çok hisseden kadınlar olmuş. Çünkü toplumsal ve kültürel baskılara en çok maruz kalan onlar.
İşte Maria Handke de bu kadınlardan biri ama o yine de kendi çapında bir şeyler yapmaya çalışmış, yine de kendini o baskılardan kurtarmaya çalışmış ama elbette ne kadar çabalasa da gün sonunda yine kürkçü dükkanına dönmek zorunda kalmış.
Onun hayatı çok zor geçmiş ve hayatında hiçbir şeyi başaramadığını düşünerek hayatının kararıp gitmesini seyreylemiş.
Peter Handke'nin annesi için, onu aslında ne kadar çok şey başardığını, Maria Handke bir şekilde kendini sıkan ve boğan o topluma karşı gelmiştir, anlattığı bu eserini okumanızı tavsiye ederim.
Mutsuzluğa DoyumPeter Handke