azatıp buzatamadım
yaşar kemal'in sinirini hissettim. adam birilerine kızmış. hem de bayağı iyi kızmış. iyi de sövmüştür. sonra oturup bu kitabı yazmış. kitabı iki saatte okuyup bitiriyorsunuz, eminim yaşar kemal'de bunu iki saatte yazmıştır. anlatılan hikaye benim hoşuma gitmedi. kitabı ikinci defa okurum yada bir başkasına öneririm diyemeyeceğim. şu ana kadar okuduğum en başarısız yaşar kemal eseri diyebilirim. peki neden ?
betimlemelere boğuldum. yaşar ağabey betimle ama misal, konudan uzak bir köftecinin tezgahını ve gül işlemelerini bu kadar anlatmaya gerek var mıydı.
'azat buzat' ama neden beş yüz defa bunu okuyoruz. tamam azatıp buzatırız. neden bir cümleye bu kadar maruz kaldık anlamıyorum.
'insanlık çok değişti', 'istanbul çok bozdu' demek istemişsin galiba. ama bu düşünce bana pek geçmedi. zoraki bir vicdan meselesi ortaya çıkartılmış. bu kadar kasmaya gerek var mıydı acaba.
'sen kimsin yaşar kemal'i eleştiriyorsun, sen okuduğunu anlamamışsın git bir daha oku, sen edebiyattan ne anlarsın' diyecek olan varsa, tamam siz haklısınız. yaşar kemal'i bu kitapla tanımış olsaydım bir daha asla okumazdım.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.