Yağmurlu bir gecede bir cinayetle başlayan karşılaşma.. bastırılamayan bir gerçek, durulmak bilmeyen bir fırtına..
Bu bir devam hikâyesi değil yalnızca; bu, yıllardır içinde taşınan duyguların, saklanan sırların, bastırılan acıların bir bir yüzeye çıktığı bir hikaye.
Gurur ve Zeliha… Ne diyeyim ki? Birbirine bu kadar ait olup da bu kadar uzak kalmak, okurken içimi parçaladı. Her bakışlarında, her susuşlarında o yılların yükü vardı. O kazadan sonra elim ayağım buz kesti resmen. “Yok artık, bu kadar da olmaz!” dedirten sahnelerden biriydi. Sayfayı kapatıp derin bir nefes aldım, çünkü o kadar içime işledi..
Yener... Ah o Yener! Kitapta beni en çok etkileyen karakterlerden biri oldu. İçine gömdüğü acılar, geçmişten taşıdığı travmalar, sessiz çırpınışlar.. Belki de en çok onun yaralarını görmek, Yaralı bir ruhun içsel çığlıklarını duymak, bu kadar iyi yansıtilabilirdi.
Cenan ve Hakan Basri... O yarım kalmışlık, yılların soğutamadığı ama bir türlü birleşemeyen o aşk... Bazen hayatta her şeyin yoluna girmesi için sadece sevgi yetmiyor ya, işte onların hikâyesi tam da bu. O meydan okuma, o gurur, o iç hesaplaşmalar… Gerçekten etkileyiciydi. Bu ikili üzerine ayrı bir kitap bile yazilabilirdi.
Bir de taklitçi katil meselesi var tabi, Kitabın temposunu bir anda değiştirip gerilimi tavan yaptırdı. Suikast girişimi, sırlar, tehditler... Gurur'u ele vermek için kurulan tuzaklar o kadar zekice örülmüş ki, bir an bile gözümü sayfadan ayıramadım. Olaylar öyle bir noktaya geldi ki "Kim kimin tarafında, kim neyin peşinde?" diye sorgularken buluyorsunuz kendinizi.
Aşk, intikam, suç, sadakat, kırgınlık… Hepsi aynı sayfada buluşmuş. Okurken ağladım mı? Evet. Kızdım mı? Hem de çok. Ayrica belirmek isterim ki kitapta smut sahneler vardi, onlar olmasaydi cok daha guzel olurdu, kimi yeri rahatsiz edici boyuttaydi o kisimlari atlayarak okudum ama hikayi oyle cok seviyorsunuz ve etkileniyorsunuz ki, o kisimlari gormezden gelirim derseniz sahane hislerle yazilmis okunulasi kitaplardan..
·
154 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.