Odysseia
20 nisan: bu sefer okumadan once onsoze sadece goz gezdirdim onemli olabilecek bir sey var mi diye. en son okuyacagim ya da hic okumayacagim bilmiyorum. arkasinda homer’in cizdigi harita olmasi asiri hosuma gitti cok severim boyle seyleri. destan olarak okuyor olmak biraz garipti basta ama cok iyi yazilmis veya okunmasi rahat cevrilmis oldugundan mi bilmiyorum okunusu cok rahat. hikaye kitabi gibi okunuyor dumduz. ara sira olayin icine zeus veya poseidon gibi tanrilarin girmesi cok itici bir guc oluyor ilgim olmasindan dolayi. bakalim su anlik iyi gidiyor.
25 nisan: maalesef araya deprem girdigi icin bir sure okuyamadim. dun ve bugun devam ettim. thelemakhos’un yolculugu eglenceliydi ama daha kisa surer sanmistim biraz uzun surdu cok buyuk olmayan bir olayin anlatilmasi sanki. onun da odysseus’un da gittigi her yerde yeni toplumlar gormesi oralardan surekli name drop yemek falan biraz hos. oralari tanimak ve her seferinde yeni, detayli ama anlamsiz uzun olmayan betimlemeler ile anlatilmasi falan. herkes asiri fazla misafirperver ona takildim biraz. ormanda ciplak halde buldugun bir adami hizmetcilerine yikatip guzelce yaglayip en guzel yemeklerden yedirip koskune davet eder misin deseler mesela…homer zamaninda bi pr calismasi mi yapiyormus acaba
29 nisan: homer zamaninda bir pr calismasi yapmiyormus. onun sebebi anladigim kadariyla mitolojide tanrilarin her turden insan kiligina girip halkin arasina karisma yeteneklerinden dolayiymis ve eger bir gun bir tanri baska bir surette gelir de konugumuz olursa ona yanlis yapmayalim korkusuyla herkese misafirperver davraniyorlarmis. sonunda biraz et yiyip bal gibi sarap icmeyi azalttilar ve bazi olaylar yasandi. nausicaa’nin gemileri yok eden tarzi bir anlama geldigini ve origini’nin burasi oldugunu ogrendim. hikaye biraz hizlandi. cogu karakterin direkt siyah beyaz degil de gri tonlarda yazilmasi hikayeyi daha cok merak etmeme sebep oldu. tanrilar biraz donek. bir oyle bir boyleler cok kolay fikir ve saf degistiriyorlar. herkesin tanrisi olduklari icin biraz normal gibi ama azcik da bi durusun olsun zeus dedirtiyo bazen. ya da poseidon’un cocukca duygulari hareketleri ve istekleri falan bazen garip geliyor. bakalim yarin bitiririm herhalde.
30 nisan: bitirdim. 2 gun boyunca dusmedi elimden gercekten. deneyimlerimden bahsetmeye calisayim ama her detayi anlatmak baya zor cunku uzun bir hikayeydi. ilk basta bu mitolojiye ilgi duyan biri olarak isimlerin cogunu tanimadigim icin biraz korkarak basladim. her sayfada gidip arastirmam mi gerekecek diye dusundum ama sonra saldim o dusunceyi. hikaye bir elin parmagini gecmeyen insanlar cevresinde kuruluydu cunku. kitabin ilk yarisi hikayenin kismen onemsiz ve zaten ilerde tekrar anlatilacak kisimlarini world building yapmak icin anlatti. oralari gectigimde tam olarak nasil bir yerden bahsedildigini, orada nasil insanlarin bulundugunu, nasil davrandiklarini, ne yiyip ictiklerini ve bunlar gibi bir suru bilgiyi ogrenmis ve anlamis oldum. bunu kacinci kez soyluyorum bilmiyorum ama surekli acikip durdum okurken. yemekler de saraplar da gercekten cok guzel anlatilmis. karakterlerin tutarliliklari onlari birkac hamlelerinde hemen iyi tanimama sebep oldu. aslinda bence hakkinda asiri fazla sey yazilacak bir hikaye degil bu. sanssiz bir adamin ve etrafindaki insanlarin hikayesi sadece. buradaki asil olay benim bu soyledigim seyi 400 sayfa boyunca okuyabilmis olmam. bazi ufak tefek anlik hayal kirikliklari disindaki iyiligini anlatabilmistir umarim soylediklerim.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.