Modern İran edebiyatının önemli kadın şairleri arasında adı zikredilen Furuğ Ferruhzad, 1934 Tahran'da doğup, asker bir bananın kızı olarak büyümeye çalışan ve 32 yaşında trafik kazasında hayatını kaybeden genç bir şairdir.
Batılı düşünürlerin, hatta ülkemizden bazı kesiminde "İran'ın kadın kahramanı" ilan ettiği yazarımızın hayatı biraz farklı cereyan etmekte. Elbette bu yaşam tarzı da şiirlerine yansımakta. Hayatını anladığımız oranınca şiirlerini anlayabiliriz. Bundan dolayı biraz hayatına değinmeye çalışacağım.
İran'da doğmuş olmasından mütevellit kadın kimliğinin baskısı altında yaşamaya çalışan, bu düşünceye karşı şiirler yazarak mücadele ettiğini savunan bir karakterdir. Hem babasının baskısından kurtulmak, hem de daha özgür bir hayat yaşamak için edebiyat kimliği de bulunun uzak akrabası Perviz Şapur ile evlilik kararı alır. Ailesi, çok büyük yaş farkı olmasından dolayı bu evliliğe engel olmak ister. (Normalde tam tersi hikayeler duyarız. Gördüğümüz kadarı ile Furuğ ailesinden uzak kalmaya çalıştığı kadar ailesi onu korumaya çalışmış.)Ama Furuğ ayak direr ve evlenir. iki yıl sonra bir oğlu dünyaya gelir. Ardından eşinden boşanır ve ve mahkeme kararı ile oğlunun velayeti babasında kalır. (Ailesinin bu konuda ne kadar haklı olduğu ortaya çıkmış oldu.) Evladının velayetini alamaması onun için büyük bir yıkım olmuştu. Bu yıkımı ilerleyen yaşlarında bir evlat edinerek giderme çalıştı.
Furuğ yirmi dört yaşlarında İbrahim Gülistan ile tanıştı. Bu tanışma onun için bir milat oldu. Bu kitapta da bir çok şiirinde kendisinden bahşetmiştir. Ona olan sevgisinden, aşkından bahseden Furuğ, beraber geçirdikleri bir trafik kazası sonrasında " eğer ona bir şey olsaydı kendimi öldürürdüm" diyecek kadar çok sevmiştir. Ama ufacık bir problem vardır; İbrahim evlidir. "Aman çok önemli değil yani ne olacak, önemli olan şiir yazması, bak ne güzel şiirler yazmış, ne güzel mücadele örneği göstermiş" demediğinizi duyar gibiyim. Yada duymak istemiyor gibiyim. Yaşadığı bu yasak aşkı şiirlerinin birçok yerinde zikrederek bunun asil bir sevgi olduğunu vurgulaması gerçeklikten, şiirden uzak, sahteciliğe, duygu sömürgeciliğine daha çok yakındır. Kitabın ilk sayfasında ki yazar tanıtımında ve çevirmenin ön sözünde de oğluna çok üzüldüğü dile getirilen Furuğ, nedense şiirlerinde İbrahim'e beslediği sevgiye daha çok yer verdiği gözlerden kaçmıyor.
Çevirmenin şu cümlesi de konuyu daha iyi izah edecektir; "Sevgisini, sevişmesini, tutkularını bütün çıplaklığıyla, erotik imgelerle anlatma cesareti gösterir." Ne zamandan beri erotik imgelerle sevgiyi göstermek cesaret oldu? Bu sevgiyi ucuzlaştırmak ve basitleştirmekten başka bir şey kazandırmaz. Her şeyin bir adabı var. Özgürlük bağlamı altında her şeyi yapıp, bunu basitçe anlatarak bundan bir kahramanlık göstermek ucuzluktan başka nedir?
·
115 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.