Aslına bakılırsa son zamanda bütün hapishane hayatımdakinden çok daha fazla ayrıcalıklarım vardı.
Şehrimizdeki askeri memurlar arasında ahbaplarım, hatta okul arkadaşlarım çıkmıştı. Onlarla münasebetlerimi tazeledim. Yardımlarıyla elime daha fazla para geçiyor, memleketime mektup yazabiliyordum. Dahası, kitap bile alabiliyordum.
İnsan içinde bulunduğu durumu benimseyince zorlukların üstesinden gelme konusunda çok daha başarılı oluyor. Hayat! Şartlar ne olursa olsun severseniz işte o zaman yaşamdan zevk almaya başlarsınız. İyi okumalar 10/10
·
195 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.