Bu kitap benim için sadece bir terapi kitabı değil, bir içsel yüzleşme yolculuğuydu. Yalom’un sade ama ruhun derinlerine dokunan diliyle, bir insanın ne kadar karmaşık, kırılgan ama aynı zamanda ne kadar güçlü olabileceğini bir kez daha gördüm.
Kitaptaki her vaka, insan olmanın yüklerini, kayıplarını, içsel boşluklarını ve bazen de umutsuz çırpınışlarını anlatıyor. Ama bunu öyle bir açıklıkla ve yargısızlıkla yapıyor ki, bir okuyucu olarak ben de kendi içime dönmeden edemedim. En çok “yasın yedi basamağı” bölümünde durdum. Kayıp karşısında insanın neler hissedebileceğini yalnızca anlatmıyor, adeta yaşatıyor. Ve belki de bu yüzden bu kitap bana sadece bilgi değil, his bıraktı.
Yalom’un annesiyle olan ilişkisini anlattığı bölüm, geçmişle olan bağların ne kadar karmaşık olabileceğini ve affetmenin, anlamlandırmanın zamanla nasıl mümkün olabildiğini gösterdi. Bu kitabı okurken, sadece danışanların değil, Yalom’un da insan yanını görmek bana iyi geldi. Çünkü bazen en çok ihtiyacımız olan şey birinin “ben de bilmiyorum, ama birlikte bakabiliriz” demesi oluyor.
“Annem ve Hayatın Anlamı” bana anlam arayışının bitmeyen bir yolculuk olduğunu, ama bu yolda durup bakmanın, hissetmenin, düşmenin ve kalkmanın da çok kıymetli olduğunu hatırlattı. “Şimdi ve burada” yaklaşımıyla yine, hem kendime hem de danışanıma bir adım daha yaklaştım…. İyi ki Yalom
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.