Bir Pazar günü yolculuğumda, bana arkadaşım tarafından seçilmiş kitap eşlik etti: Bayan Ming’in Hiç Olmayan On Çocuğu. Kısa, yormayan, sade; anlatmak istediğini net bir biçimde aktaran güzel bir kitap.
Her ne kadar kitabın anlatmak istediği şeyi net bir şekilde verdiğini düşünsem de, benim çıkardığım sonuçların bazı yorumcularınkinden oldukça farklı olduğunu fark ettim.
Yalan ve düş… Hayali bir düzlemde yaşamayı anlatmak, bir nevi yalan sayılır mı? Peki ya o yalan, sizin gerçeğinizse? Bu durumda hâlâ bir yalan mıdır?
İnsanlar neden düş kurar?
Neden yalan söyleme ihtiyacı hisseder?
Yalan söylemenin amacı, sadece karşımızdakini kandırmak mıdır?
Yoksa kendi açığımızı kapatmaya çalışmak mı?
Kendiliğimizi koruma çabası mı?
Belki de, söylenmediği takdirde bütünsel bir bozulmaya yol açacak kadar elzem bir hakikat midir?
Kitapta altı çizilesi çok güzel alıntılar vardı. Keyifli okumalar.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.