“Bir hikâyeyi kim anlatırsa, hakikat de ona ait olur.”
Başta yavaş ilerleyen ama sonlara doğru beni içine çekmeyi başaran çok katmanlı bir yapıya sahip. Kitabın sonunda kendime şu soruyu sormaktan alıkoyamadım: Kime inanmalıyım? Gerçek dediğimiz şey, anlatıcının gücüne ve bizim neye inanmak istediğimize mi bağlı?
Finans dünyası, güç, sessizlik ve görünmeyen kadınlar üzerine yazılmış bu roman; anlatılar arasındaki boşluklarda bizi derin bir sorgulamaya itiyor. Her şeyin güvenle başladığı ama kimseye tam olarak güvenemediğimiz bir hikâye…
“Bazen sessizlik en yüksek ses olabilir.”
·
395 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.