·325 syf.····Okunma: 02 Mayıs 2025 00:00 O kadar sevdim o kadar sevdim ki….. charlie’ye sarılmak, ağlamak, gülmek, tartışmak ve hatta zekası altında ezilmek istedim. İnsanlar hep onu sorun gibi görürken, onun o insanları tek çözümü olarak görmesi, tek gailesini sadece sevgi görmek sanması ve aklının başına her anlamda gelmesiyle :) bir nevi algernona dönüşmesi.
Bir insanın hayatta kendini bulması sınavında en büyük torpili annesinden aldığını ne de tatlı anlatmış kitap.
Zavallı charlie; annesiz, sevgisiz, kimsesiz ve çözümü bekleyen bir problem gibi yaşamaya çalışan charlie.
Kitabın ana değeri bence empati.
Geliştirmesi de çok zor bir üst değer!
İnsan kalabilmek dileğiyle..
Tavsiyemdir.