Hayatta yaptığı değil yapamadığı şeylerin azabını çeken bir adam, Mürşit...
.
.
Kafası hep dolu, hep savaş içinde, huzursuz, mutsuz, bu hayata, bu şehre, bu zamana ait değil. Ama tepkileri, öfkesi, istanı hep kendi içinde, savaşı kendi kendiyle.
.
.
İçinde fırtınalar kopsa da hep bir atalet içinde. Hiçbir şey yapmadan, hayatta baba, koca, patron olarak hiçbir sorumluluğunu yerine getiremeden, hiçbir rolü hakkıyla oynayamadan yaşayıp gidiyor. Buna yaşamak denirse.
.
.
Dünya ağrısı çekiyor Mürşit. Hem de çok ağır...
.
.
Ben pek çok severek okudum. Genel tablo karanlık olsa da anlattıkları çok bize ait.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.