Hukukla yolu çok kesişmemiş biri olan bana konusu gereği ilginç geldi.Başkarakterimiz Fiona bir hakim.Davaları çözüşüne eşlik ediyoruz okurken.Davaların konusunu okurken benim doğrularım,yanlışlarım vardı.Pek tabii duygusal bir yerden çözümlemeye çalıştım kendimce.Fiona ise doğruların,yanlışların değil yasaya uygunluğun peşine düşüyor davalarını çözerken.Bir hukukçunun bakış açısını iyi yakalayabildiğini düşündüm yazarın.Tüm yoğunluğuyla işini yaparken bir yandan da kendi hayatıyla ilgili önemli kararların eşiğinde Fiona.Yazar, Fiona’nın iş yaşamıyla özel yaşamını birlikte vermeye çalışmışsa da benim zihnimde birleşmedi.Kitabı okurken de sonrasında dönüp düşündüğümde de farklı,birbirinden uzak iki hikaye gibi hissettim.
Uzun,upuzun cümleleri var yazarın.İster istemez dikkati topluyor üzerine aksi halde aynı cümleyi tekrar tekrar okumak durumunda kalıyorsunuz.
Olay örgüsü daha iyi olabilirdi gibi geliyor bana.Son bölümler biraz hızlı geçilmiş sanki.Adam ve Fiona’nın öpücüğü kitabı başka bir boyuta taşıyor.Daha iyiye mi?Bence hayır.Şaşırttığı kesin ancak hayal kırıklığına uğradığımı söyleyebilirim.Anlık,pişmanlık yaratan bir öpücük yerine daha incelikli işlenmiş bir bağı okumak isterdim.Böylesi bir hatadan sonra gerçekte ne olabilirse o oluyor.Sizinse söylecek pek bir şeyiniz kalmıyor.Bu kısımdan sonra da büyük şeyler yaşandı ancak o duygu çok geçmedi bana.Kitabın ilk yarısında olayın çok içindeyken diğer yarısında kenarda kaldım.
Bütünüyle değerlendirecek olursam kitabın kapağını kapattığımda bir süre olanları gözden geçirdim.Üzerine düşündüm kendimce.Bu yönüyle keyifli bir kitaptı.Hukuka dair çok bilgisi olmayanların daha keyifli okuyacağını düşünüyorum.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.