Hepimizin tanıdığı, bildiği bir karakter aslında Ülker Abla; hikâyelerine tanıklık ettiğimiz, üzüldüğümüz, hayatın içinden bir karakter. Aile evinde babasından şiddet görmüş, kurtuluşu ise bir başkasına kaçmakta bulmuş bir kadın. Yağmurdan kaçarken doluya tutulmanın ne demek olduğunu yaşamış; evliliğinde de yüzü gülmemiş.
Oğlu askere gidince, evden kaçarak kurtulmanın bir yolunu buluyor ve hastaneye sığınıyor. Burada refakatçilik yaparak günlerini geçiriyor. Hastanede yaşadıklarını, kocasına yakalanmamak için verdiği mücadeleyi, korkularını ve sokakta kadın olarak yaşadığı zorlukları okurken, özellikle bir kadının eve dönerken yaşadığı sıkıntıları hatırladım; kendi korkularım da gözümün önüne geldi.
”Oh, hep ben mi kaçacağım, nihayet benden de korkup kaçan biri var. Bu da benim dünyadan aldığım intikam olsun.”
Ülker Abla’nın gözünden insanlara dair bazı çıkarımları var; bunların üzerinde durmadan geçemiyor insan. Hele ki, “Biz ona yardımcı olduk” bahanesiyle bir kadının etinden sütünden faydalanmaya çalışanları okuyunca, toplumumuzun gerçeklerine bir kez daha ayna tutulduğunu fark ettim. Ne yazık ki böyle insanlar hayatımızda var, demekten kendimi alamadım.
Ülker Abla’nın zihninden, mizahi dilinden ve fikirlerinden doğan bu yolculuğu keyifle okudum. Sadece onu biraz daha yakından tanımak isterdim.
Bu kitap, yazarla tanıştığım ilk kitaptı; diğer kitaplarını da okumak için sabırsızlanıyorum. Hayatın içinden bir karakteri mizahi bir bakış açısıyla ele alarak yaratıcı ve başarılı bir anlatım sunmuş. Akıcı ve keyifli bir kitap; okumanızı tavsiye ederim.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.