İşleneceğini Herkesin Bildiği Bir Cinayetin Öyküsü
Gabriel García Márquez’in “Kırmızı Pazartesi”si, okurun içini kemiren bir çaresizlik duygusuyla örülüdür. Cinayetin daha en baştan belli olması, romanın en çarpıcı yönüdür; çünkü mesele ne olacağı değil, nasıl engellenmediğidir. Herkesin bildiği bir suçun yine de işlenmiş olması, susmanın ne denli suç ortaklığı olduğunu hatırlatır. Márquez, toplumsal duyarsızlığın soğuk yüzünü gözler önüne sererken, vicdanın kolektif sessizlikte nasıl eridiğini gösterir. En çarpıcısı ise, cinayeti işleyecek olan kardeşlerin bunu herkese söyleyerek adeta durdurulmayı beklemeleridir. Santiago Nasar’ın kaçınılmaz sonu, kaderden çok ihmalkârlığın, görmezden gelmenin ve suskunluğun bir sonucudur. Roman bittiğinde okuyucunun içinde, sadece bir karakterin değil, bir toplumun da yitip gittiğine dair ağır bir sessizlik kalır.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.