Ön Yargı
sınıf ayrımı olmadan her insanın çocukluğunun birbirine kesinlikle benzediğine kanaat getirmemi sağlayan kitap. 15. bölüm sayfa 69'da ne güzel anlatmış ağabey. bu kitaba karşı ön yargım vardı ama okuduktan sonra neden daha erken okumadım diye kendime kızdım.
-spoiler-
son on beş sayfada annenin ölümünü öğrendikten sonra s*.tık dedim. on beş sayfa bitmek bilmedi. cenazede olanlar, akıllardan geçenler acayip etkileyiciydi. bu kitabı bir daha okursam son on beş sayfayı okumayı yüreğim kaldırmaz herhalde. anneden sonra ölen diğer yaşlı kadın da çok üzdü.
baba, niye evladının yüzüne bakıp da 'sen çirkinsin oğlum azıcık yüzün gülsün bari' diyorsun ayıp be adam. yalandan öv, aferim evladım de geç. illa söylemek zorunda mısın kütük herif.
-spoiler-
bir an önce ilk gençlik ve gençlik kitaplarını da okuma isteğim arttı. eline sağlık tolstoy ağabey harikasın
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.