Yazar:
Lev Tolstoy
Çevirmen:
Ayşe Hacıhasanoğlu
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 52 dk.
Sayfa Sayısı:
172
Basım Tarihi:
Ocak 2024
İlk Yayın Tarihi:
1852
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
Rusça: Детство [Detstvo]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786053322085
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
34 diğer baskı · Tümünü Göster
Çocukluk
7,1bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2024 · 172 s.
Çocukluğum
404 okunmaAntik Kitap · Ekim 2015 · 240 s.
Çocukluk
330 okunmaKumsaati Yayınları · 2009 · 138 s.
Çocukluk
191 okunmaZeplin Kitap · Temmuz 2020 · 128 s.
Çocukluğum
176 okunmaAnonim Yayınları · 2016 · 255 s.
Çocukluk
156 okunmaİskele Yayıncılık · 2007 · 152 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
En Yakın Arkadaşımla Nasıl Tanıştım? How I Met My Bestfriend? Legendary!·168 syf.·
9/10
Beğendi
·2018 60. kitabı
Dünya tarihindeki en önemli Rus yazarları arasında yer alan Tolstoy... Aristokrat bir ailenin ferdi olan yazar, aile konağında meydana geldi. Para durumları iyiydi, Dostoyevski gibi yokluktan gelmiş bir yazar değil kendisi; ancak aile durumları hiç de iç açıcı değil. 2 yaşında(1930) annesini, 9 yaşında(1937) babasını kaybediyor. Çok iç açıcı bir çocukluk değil; ancak ruh tahlillerini ve insan psikolojisini derinlemesine işleyebilen yazarların %99'unun hayatı travmalarla dolu, sevip üzülmüşler; kitapta bu durum şu alıntıyla desteklenmiş: "Ancak çok güçlü sevebilen insanlar, çok güçlü üzüntüler de yaşayabilir." geri kalan %1'lik kesim ise olağanüstü empati gücüne sahipler.
Tolstoy'un birçok başarılı romanının kaynağı aslında bu nokta. Kendisi aile sevgisi görememiş ki, sevgi neredeyse aile oradadır diyemedi. Çok yoğun duygular altında kaldı; aileleri, hayatı, ölümü, ilişki mutluluğunu derinlemesine işledi( 
Anna Karenina, 
İvan İlyiç'in Ölümü, 
İtiraflarım, 
Aşkın Yasası - Şiddetin Yasası). Tabi ülkemizde en ok okunan kitabı "İnsan Neyle Yaşar" oldu. Çünkü kısa ve harika reklamı yapılarak dağıtıldı, ama abartılacak bir öykü kitabı değil. Eh işte.
Gelelim benim çocukluğuma... Bugün bu konuda konuşmak istedim, bir anda esti. Tolstoy'un çocukluğu anne babasını kaybettiği noktada çoktan bitmişti. Benimse çocukluğum sürekli kırılma noktalarından geçiyor. Bitiyor, yeniden örüyorum bir süre sonra tekrardan deliniyor; ama bir yolunu bulup yine çocuksulaşıyorum. Benim için altın oran çocuk kalbi ve çocuksu sevgidir, insan olmanın en kutsal boyutunu nasıl geçtiğini anlamadığımız çocukluğumuzda yaşıyoruz.
Neyse, gelin bir kırılma noktamdan bahsedeyim size.
Babam mühendis, annem hemşire. Yoğun bir iş tempoları varmış. Sağ olsunlar, 21 yaşına geldim ve ne istesek eksik etmediler. Sürekli çalışmak zorunda kaldılar.
Küçüklüğümde
Anna Karenina, İvan İlyiç'in Ölümü, İtiraflarım, Aşkın Yasası - Şiddetin Yasası). Tabi ülkemizde en ok okunan kitabı "İnsan Neyle Yaşar" oldu. Çünkü kısa ve harika reklamı yapılarak dağıtıldı, ama abartılacak bir öykü kitabı değil. Eh işte.
Gelelim benim çocukluğuma... Bugün bu konuda konuşmak istedim, bir anda esti. Tolstoy'un çocukluğu anne babasını kaybettiği noktada çoktan bitmişti. Benimse çocukluğum sürekli kırılma noktalarından geçiyor. Bitiyor, yeniden örüyorum bir süre sonra tekrardan deliniyor; ama bir yolunu bulup yine çocuksulaşıyorum. Benim için altın oran çocuk kalbi ve çocuksu sevgidir, insan olmanın en kutsal boyutunu nasıl geçtiğini anlamadığımız çocukluğumuzda yaşıyoruz.
Neyse, gelin bir kırılma noktamdan bahsedeyim size.
Babam mühendis, annem hemşire. Yoğun bir iş tempoları varmış. Sağ olsunlar, 21 yaşına geldim ve ne istesek eksik etmediler. Sürekli çalışmak zorunda kaldılar.
KüçüklüğümdeKabahatlerin en kötüsü nankörlüktür
Çocukluk eserine inceleme yazmadan önce Tolstoyun aile yapısına bakacak olursak. Dönemin Rusya’sına göre epey varlıklı ve zengin bir ailenin çocuğu olarak çok geniş bir ailede ve geniş bir evde doğuyor Tolstoy. Evlerinde hizmetçiler, annesinin ve babasının yardımcıları, aşçılar, hayvan bakıcıları, çocukların eğitimi için gelen özel öğretmenler. Yapmak istediği her şeyi yapabilecek bir varlıkla doğuyor kısacası. Çocukluğundan İlkgençliğine olan dönemde çevresindeki kişilerin ve olayların anlamını bulmaya çalışıyor. Algıları açık, sorgulamaya müsait. Bu kadar mütevazi ve sorgulayan, pek çok şeye karşı nasıl bu kadar hassas olduğuna şaşırıyoruz. Utangaç bir çocuk Tolstoy. Kitap da Nikola'nın ailesini tanıyoruz kitapta İlk aşkını, babasını, annesini, kardeşlerini, büyükannesini, kuzenlerini, arkadaşlarını tanıyoruz. Bence , çocukluk demek masumiyet demektir ya, kitabın genelinde de o masumiyet havası hakim. Nikola'nın oynadığı oyunlar, olsun utangaç olduğu anlar, ilk aşkını tarif edişi. Hepsi çok güzeldi.
ÇocuklukLev Tolstoy ‘un yarı otobiyografik üçlemesinin ilk eseri 
Çocukluk kitabı yazarın ilk romanı, 1852 yılında Yazarın kendi çocukluk anılarından ve deneyimlerinden izler taşıyan kurgusuyla, samimi diliyle Tolstoy yirmili yaşlarından çocukluğuna fısıltılı ve zamanın sisleri ardından sesleniyor…
Eser Roman türüne yakın dursa da,
kendi yaşamından esinlenerek kurgusal bir anlatı kaleme alıyor. Soylu bir ailenin çocuğu olan Nikolenka'nın çocukluk yıllarını, iç dünyasını, ailesiyle ve çevresiyle olan ilişkilerini anlatıyor. Tolstoy kendi çocukluk anılarından yola çıkarak,o dönemin duygularını, düşüncelerini, hayal kırıklıklarını ve ilk deneyimlerini samimi bir dille aktarıyor.
"Çocukluk" eserinde en etkilendiğim sahne Nikolenka'nın annesini kaybettiği kitabın duygusal dönüm noktasını yansıtıyor. Bu bölüm, Nikolenka'nın çocuk dünyasının sarsıldığı, ilk büyük acısıyla yüzleştiği anı, evdeki hüzünlü ortamı kavramaya çalışan, ancak o bu durumu tam olarak anlamakta zorlanıyor. 
Cahit Sıtkı Tarancı ‘nın dizeleri mananın özünü yansıtıyor.
Annem olmasaydı ben olmazdım,
Dünya olmazdı.
Varlığım ona bağlı,
Her şeyim ona bağlı.
Annem gülerse güneş doğar,
Annem ağlarsa ben ölürüm.
Annem bir gün gül kokladı mı
Bütün bahçeler gül olur.
Tolstoy ustalığını burada gösteriyor, bir çocuğun gözünden kaybın nasıl deneyimlendiğini, acının yavaş yavaş nasıl idrak edildiğini ve bu durumun bir çocuğun ruhunda yarattığı derin etkiyi evdeki gelişen olaylarla sarsıcı bir biçimde yansıtıyor. Annenin gülümsemesi yitince çocukluk biter, insan büyür.
"Çocukluk", masumiyetin, hayal gücünün ve ilk toplumsal intibahların bir yansıması olarak İlk intibaların, intibahlara dönüştüğü çocukluk eseri Tolstoy’u tanımak için ve kalemiyle tanışmak ilk eser olarak okunur...Düşünce
Puan vermedi·172 syf.·
2025 68. kitabı
Lev Tolstoy ‘un yarı otobiyografik üçlemesinin ilk eseri Çocukluk kitabı yazarın ilk romanı, 1852 yılında Yazarın kendi çocukluk anılarından ve deneyimlerinden izler taşıyan kurgusuyla, samimi diliyle Tolstoy yirmili yaşlarından çocukluğuna fısıltılı ve zamanın sisleri ardından sesleniyor…
Eser Roman türüne yakın dursa da,
kendi yaşamından esinlenerek kurgusal bir anlatı kaleme alıyor. Soylu bir ailenin çocuğu olan Nikolenka'nın çocukluk yıllarını, iç dünyasını, ailesiyle ve çevresiyle olan ilişkilerini anlatıyor. Tolstoy kendi çocukluk anılarından yola çıkarak,o dönemin duygularını, düşüncelerini, hayal kırıklıklarını ve ilk deneyimlerini samimi bir dille aktarıyor.
"Çocukluk" eserinde en etkilendiğim sahne Nikolenka'nın annesini kaybettiği kitabın duygusal dönüm noktasını yansıtıyor. Bu bölüm, Nikolenka'nın çocuk dünyasının sarsıldığı, ilk büyük acısıyla yüzleştiği anı, evdeki hüzünlü ortamı kavramaya çalışan, ancak o bu durumu tam olarak anlamakta zorlanıyor. Cahit Sıtkı Tarancı ‘nın dizeleri mananın özünü yansıtıyor.
Annem olmasaydı ben olmazdım,
Dünya olmazdı.
Varlığım ona bağlı,
Her şeyim ona bağlı.
Annem gülerse güneş doğar,
Annem ağlarsa ben ölürüm.
Annem bir gün gül kokladı mı
Bütün bahçeler gül olur.
Tolstoy ustalığını burada gösteriyor, bir çocuğun gözünden kaybın nasıl deneyimlendiğini, acının yavaş yavaş nasıl idrak edildiğini ve bu durumun bir çocuğun ruhunda yarattığı derin etkiyi evdeki gelişen olaylarla sarsıcı bir biçimde yansıtıyor. Annenin gülümsemesi yitince çocukluk biter, insan büyür.
"Çocukluk", masumiyetin, hayal gücünün ve ilk toplumsal intibahların bir yansıması olarak İlk intibaların, intibahlara dönüştüğü çocukluk eseri Tolstoy’u tanımak için ve kalemiyle tanışmak ilk eser olarak okunur...
Tolstoy’un Çocukluk eseri, okurken insanı kendi çocukluğunun en unutulmuş köşelerine geri götüren, yumuşak ama bir o kadar da sarsıcı bir anlatı. Bu kitapta sadece bir çocuğun büyüme hikâyesini değil, aynı zamanda insan olmanın ilk acılarını, ilk sevinçlerini ve ruhun ilk çatlaklarını görüyorsun.
Nikolay’ın dünyası, yetişkinlerin gürültülü karmaşasından uzak, duyguların çok daha yüksek sesle konuştuğu bir yer. En küçük kırgınlık bile ruhunda iz bırakıyor, küçük bir tebessüm bile içini ışıkla dolduruyor. Onun gözünden dünyaya bakarken, unutulmuş bir masumiyeti yeniden hatırlıyorsun.
Kitap boyunca en çok anne figürü insanın içine işliyor. Tolstoy, anne sevgisini öyle sıcak öyle saf bir dille anlatıyor ki, Nikolay’ın ona olan bağlılığında kendi içindeki o küçük çocuğu yakalıyorsun. Annesinin gülüşü neredeyse sayfadan taşıp insanın ruhuna dokunuyor.
Babasının daha uzak, daha karmaşık, bazen güven veren bazen de anlaşılmaz hali ise çocukluğun o tipik “büyüyememiş yetişkin” imgelerini hatırlatıyor. Nikolay’ın babasını anlamaya çalıştığı anlar, insanın hayatta ilk kez fark ettiği o garip duyguyu taşır: Sevdiğin insanlar sandığından çok daha kusurlu olabilir.
Tolstoy’un tasvir ettiği ev; hizmetliler, akrabalar, tuhaf davranışlar, açık hesaplaşmalar ve gizli kırgınlıklarla dolu küçük bir sahne gibi. Her karakter Nikolay’ın iç dünyasında bir renk bırakıyor. Bazısı sert, bazısı sıcak… Ama hiçbiri unutulacak gibi değil.
Eserin en güçlü yanı, çocuğun içindeki o hassas dalgalanmayı gerçek bir yetişkin berraklığıyla anlatması. Utanma, kıskançlık, hayranlık, öfke, huzur… Kitap boyunca duygular birbirine karışıyor ve Tolstoy seni adım adım Nikolay’ın kalbine götürüyor.
Bazı cümleler öyle içten ki insan kendi çocukluğundaki o ilk haksızlığı, ilk kırgınlığı ya da ilk gurur
"Bir daha geri gelmeyecek mutlu çocukluk dönemi!"Edebiyat
Dünya tarihinin ve Rus Edebiyatının en büyük, en iyi yazarlarından biri olan Lev Tolstoy varlıklı bir ailenin çocuğu olarak 1828 yılında doğmuştur. Oldukça küçük bir yaşta (sanırım 2) annesini ve 8-9 yaşlarındayken de babasını kaybetmiştir. Anne ve babasını kaybettikten sonra yakınları tarafından yetiştirilmiştir. Gerçekçi edebiyatın en büyük temsilcilerinden biri olan yazar otobiyografisini ele aldığı üçlemin ilk kitabı olan Çocukluk romanında biraz bu durumdan -nesnellik anlamında- uzaklaşmıştır.
Kitapta da varlıklı bir ailede dünyaya gelen; 10 yaşındaki Nikolenka üzerinden okura aktarmaktadır. Roman salt bir kurgudan oluşmuyor. Anılarının içine aslında olmasını istediği, hayal ettiği kurgu durumlarını eklediğini düşünüyorum. Bilhassa da annesi üzerinden.Annesini erken yaşta kaybetmesinin ve onunla ilgili hiçbir anısının olmamasının burukluğunu biraz da olsa Nikolenka üzerinden gidermeye çalışıyor. Kitapta Nikolenka annesine oldukça düşkün ve ona karşı büyük bir hayranlık, sevgi ve saygı duyan bir çocuk. Belki de karakter üzerinden annesiyle daha uzun zaman birlikte kalsaydı nasıl bir ilişkileri olacağını aktarmaya çalıştı.
Çocukluk kitabında yazar; özel öğretmeniyle ilgili düşünceleri, annesine olan sevgisini, kardeşleri ve arkadaşlarıyla olan ilişkisi ve aslında neden kendini çirkin bulduğunu arka planını okura sunuyor. Birebir kendi hayatını kitapta aktarmasa da; aslında kişiliğinin, duygu ve düşüncelerinin nasıl geliştiğini, şekillendiğini daha çok aktarmaya çalışmıştır.
Çocukluk otobiyografik üçlemesinin ilk kitabıdır. Diğer kitapları 
İlk Gençlik ve 
Gençlik . Yazarı daha iyi tanımak, özümsemek isteyenler için oldukça güzel bir başlangı olduğunu düşünüyorum. Şahsi fikrim her yazarın her kitabını ve biyografisini okumak mümkün değil ancak dünya ve Rus
Lev Tolstoy varlıklı bir ailenin çocuğu olarak 1828 yılında doğmuştur. Oldukça küçük bir yaşta (sanırım 2) annesini ve 8-9 yaşlarındayken de babasını kaybetmiştir. Anne ve babasını kaybettikten sonra yakınları tarafından yetiştirilmiştir. Gerçekçi edebiyatın en büyük temsilcilerinden biri olan yazar otobiyografisini ele aldığı üçlemin ilk kitabı olan Çocukluk romanında biraz bu durumdan -nesnellik anlamında- uzaklaşmıştır.
Kitapta da varlıklı bir ailede dünyaya gelen; 10 yaşındaki Nikolenka üzerinden okura aktarmaktadır. Roman salt bir kurgudan oluşmuyor. Anılarının içine aslında olmasını istediği, hayal ettiği kurgu durumlarını eklediğini düşünüyorum. Bilhassa da annesi üzerinden.Annesini erken yaşta kaybetmesinin ve onunla ilgili hiçbir anısının olmamasının burukluğunu biraz da olsa Nikolenka üzerinden gidermeye çalışıyor. Kitapta Nikolenka annesine oldukça düşkün ve ona karşı büyük bir hayranlık, sevgi ve saygı duyan bir çocuk. Belki de karakter üzerinden annesiyle daha uzun zaman birlikte kalsaydı nasıl bir ilişkileri olacağını aktarmaya çalıştı.
Çocukluk kitabında yazar; özel öğretmeniyle ilgili düşünceleri, annesine olan sevgisini, kardeşleri ve arkadaşlarıyla olan ilişkisi ve aslında neden kendini çirkin bulduğunu arka planını okura sunuyor. Birebir kendi hayatını kitapta aktarmasa da; aslında kişiliğinin, duygu ve düşüncelerinin nasıl geliştiğini, şekillendiğini daha çok aktarmaya çalışmıştır.
Çocukluk otobiyografik üçlemesinin ilk kitabıdır. Diğer kitapları İlk Gençlik ve Gençlik . Yazarı daha iyi tanımak, özümsemek isteyenler için oldukça güzel bir başlangı olduğunu düşünüyorum. Şahsi fikrim her yazarın her kitabını ve biyografisini okumak mümkün değil ancak dünya ve Rus
Çocukluk, Anna Karenina, Savaş ve Barış gibi dünyaca ünlü eserlerin Yazarı Lev Tolstoy'un 1852 yılında yayınlanmış ilk romanıdır.
Çocukluk, dünyanın en büyük yazarlarından birinin doğuşunu müjdeleyen ilk eserdir,
Tolstoy’un yarı otobiyografik denebilecek üçlemesinin ilk kitabıdır. Sade kurgusu, samimi, çarpıcı anlatımıyla okurlar arasında olduğu kadar dönemin edebiyatçıları arasında da büyük ilgi gördü.
Yazıldığı günden bu yana en çok okunan Tolstoy kitaplarından biri olan Çocukluk, dönemin toplumsal yapısını, anne baba sevgisini, eğitim sistemini, yaşanan çocuksu aşkları, anne ölümünün çalkantılı ruh halini ve dönemin toplumsal yapısını konu alıyor.
Çocukluk, ruh çözümlemeleri ve karakterlerin gücüyle daha ilk eserinde Tolstoy’u usta bir yazar olarak kabul ettirmiştir.
Her kese iyi günler.
"Çocukluk" Tolstoy'un yazdığı ilk kitaptır. Kitap ne tamamen otobiyografik ne de tamamen kurgu. Her ikisine de rastlamak mümkündür. Okuduğum bir makalede Tolstoy'un çocukluğu oldukça çelişkili ve dramatik bir dönem olarak gördüğü vurgulanıyordu ve bu kitapta da bunu görmek mümkün. Kitabın başkarakteri Nikolenka'nın aşk, kıskançlık, korku gibi duygularla çocukluk yıllarında tanıştığı görülmektedir. Kitap çok net ve akıcı bir şekilde yazılmıştır. "Çocukluk"tan sonra "İlk gençlik"i okumak için sabırsızlanıyorum.
7/10
Tolstoy’u çocukluğunda aramak!Edebiyat
“Gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk
Hiçbir yere gitmiyor” (
Edip Cansever).
Dünya edebiyatında hayranlık duyduğum en büyük yazarlardan biri de Lev Tolstoy’dur. Nasıl insan ruhunun derinliklerini Dostoyevski’nin eserlerinden öğreniyorsak, bir toplumun ruhunu da Tolstoy’un eserlerinden okuyoruz. O, kendi toplumundan hareketle çocukluktan gençliğe, aileye, eğitime, dine, sanata, adalete, siyasete, savaşa ve barışa kadar insanlığa dair birçok konuya kafa yormuş. Bu konulardaki görüş ve düşüncelerini ise başta “Savaş ve Barış”, “Anna Karanina” ve “Diriliş” gibi birçok kitabında konuşturduğu karakterlerinin hikâyeleri üzerinden anlatmış.
• • •
Doğrusu bugüne kadar tüm insanlığa mâl olmuş diğer büyük yazarlarda olduğu gibi Tolstoy’un da bu dev eserleri kaleme alırken geçtiği yolları hep merak etmişimdir. O nedenle büyük bir yazar olma yolunda onun kimliği ve kişiliğinin nasıl şekillendiğini anlatan ne kadar eser varsa okumak için gayret gösteriyorum. Kendi eserleri başta olmak üzere onu anlatan eserlerde çocukluğunun, anne babası ve kardeşleriyle ilişkilerinin, aldığı eğitimlerin, huy ve mizacının, etkilendiği yazar ve şairlerin, yetiştiği ekonomik ve sosyal iklimin izlerini sürüyorum. Bu yönüyle onun “Çocukluk” adlı kitabını okumak benim için çok yararlı oldu diyebilirim.
• • •
Varlıklı bir ailenin çocuğu olarak büyük bir malikânede dünyaya gelen Tolstoy*, bu kitabında çocukluk yaşantılarını 10 yaşındaki kahramanı Nikolenka’nun ağzından yarı kurgu ve yarı anılar şeklinde anlatıyor bizlere. Özel öğretmeniyle ilişkilerini, aldığı eğitimleri, annesine duyduğu sevgiyi ve bağlılığı, babasına duyduğu hayranlığı ve saygıyı, kardeşleri ve arkadaşlarıyla oynadığı oyunları, masum aşklarını, dine merakını, küçük yaşta annesinin ölümüyle ruhunda yaşadığı acıları ve ölüm karşısında çaresizliğini
Edip Cansever).
Dünya edebiyatında hayranlık duyduğum en büyük yazarlardan biri de Lev Tolstoy’dur. Nasıl insan ruhunun derinliklerini Dostoyevski’nin eserlerinden öğreniyorsak, bir toplumun ruhunu da Tolstoy’un eserlerinden okuyoruz. O, kendi toplumundan hareketle çocukluktan gençliğe, aileye, eğitime, dine, sanata, adalete, siyasete, savaşa ve barışa kadar insanlığa dair birçok konuya kafa yormuş. Bu konulardaki görüş ve düşüncelerini ise başta “Savaş ve Barış”, “Anna Karanina” ve “Diriliş” gibi birçok kitabında konuşturduğu karakterlerinin hikâyeleri üzerinden anlatmış.
• • •
Doğrusu bugüne kadar tüm insanlığa mâl olmuş diğer büyük yazarlarda olduğu gibi Tolstoy’un da bu dev eserleri kaleme alırken geçtiği yolları hep merak etmişimdir. O nedenle büyük bir yazar olma yolunda onun kimliği ve kişiliğinin nasıl şekillendiğini anlatan ne kadar eser varsa okumak için gayret gösteriyorum. Kendi eserleri başta olmak üzere onu anlatan eserlerde çocukluğunun, anne babası ve kardeşleriyle ilişkilerinin, aldığı eğitimlerin, huy ve mizacının, etkilendiği yazar ve şairlerin, yetiştiği ekonomik ve sosyal iklimin izlerini sürüyorum. Bu yönüyle onun “Çocukluk” adlı kitabını okumak benim için çok yararlı oldu diyebilirim.
• • •
Varlıklı bir ailenin çocuğu olarak büyük bir malikânede dünyaya gelen Tolstoy*, bu kitabında çocukluk yaşantılarını 10 yaşındaki kahramanı Nikolenka’nun ağzından yarı kurgu ve yarı anılar şeklinde anlatıyor bizlere. Özel öğretmeniyle ilişkilerini, aldığı eğitimleri, annesine duyduğu sevgiyi ve bağlılığı, babasına duyduğu hayranlığı ve saygıyı, kardeşleri ve arkadaşlarıyla oynadığı oyunları, masum aşklarını, dine merakını, küçük yaşta annesinin ölümüyle ruhunda yaşadığı acıları ve ölüm karşısında çaresizliğiniKaybolan Masumiyet Nostaljik Anılar
Tolstoy'un Çocukluk romanı, bizi 19. yüzyıl Rusya'sına, Nikolenka adında bir çocuğun masum dünyasına ışınlıyor. Nikolenka'nın aristokrat bir ailede yaşadığı çocukluk yılları, ailenin diğer fertleriyle olan ilişkileri, duygusal iniş çıkışları ve ahlaki sorgulamaları romanın temelini oluşturuyor. Tolstoy, yalın ve sürükleyici diliyle, bir çocuğun yetişkinliğe uzanan zorlu yolculuğunu gözler önüne seriyor.
Romanın en etkileyici yönü, Nikolenka'nın iç dünyasına derin bir bakış açısı sunması. Tolstoy, bir çocuğun karmaşık duygularını, merakını, korkularını ve saf sevgisini ustalıkla resmediyor. Sevgi dolu annesi, katı babası, bilge dadısı ve yaramaz kardeşi ile olan ilişkileri, romandaki en dokunaklı sahneleri oluşturuyor.
Çocukluk sadece masum bir çocukluk hikayesi değil, aynı zamanda bir ahlaki sorgulama platformu da sunuyor. Nikolenka, masum oyunlar ve hayali maceralar arasında doğru-yanlış, dürüstlük-aldatma, vicdan-pişmanlık gibi kavramlarla boğuşmaya başlıyor. Yetişkinlerin dünyasını keşfederken, adaletsizlik ve eşitsizlik gibi toplumdaki çarpıklıklarla da yüzleşiyor. Bu sorgulamalar, Nikolenka'nın masumiyetini yitirmeye başlamasına ve yetişkinliğin sorumluluklarını üstlenmesine yol açıyor.
Çocukluk, bir yandan hüzünlü bir kayboluşu, diğer yandan da yeni bir başlangıcı temsil ediyor. Masumiyetin ve saflığın kayboluşuyla gelen hüzün ve pişmanlık, yerini sorumluluk bilincine ve ahlaki değerlere bırakıyor. Tolstoy, bu evrensel duyguları Nikolenka'nın deneyimleri üzerinden ustalıkla işliyor ve okuru da kendi çocukluk anılarına ve masumiyetin kaybına dair derin düşüncelere sevk ediyor.
Çocukluk sadece edebi bir eser olmanın ötesinde, insan ruhunun derinliklerine dair bir keşif niteliği taşıyor. Tolstoy, yalın ve etkileyici diliyle, okuru evrensel insan duygularıyla
Dönemin Rusya’sına göre epey varlıklı ve zengin bir ailenin çocuğu olarak çok geniş bir ailede ve geniş bir evde doğuyor Tolstoy. Evlerinde hizmetçiler, annesinin ve babasının yardımcıları, aşçılar, hayvan bakıcıları, çocukların eğitimi için gelen özel öğretmenler… Yapmak istediği her şeyi yapabilecek bir varlıkla doğuyor kısacası. Çocukluğundan İlkgençliğine olan dönemde çevresindeki kişilerin ve olayların anlamını bulmaya çalışıyor. Algıları açık, sorgulamaya müsait. Aklından geçirdiği şeyleri okuduğumuzda zaten bu kadar varlıklı bir aileden nasıl bu kadar mütevazi ve sorgulayan, pek çok şeye karşı nasıl bu kadar hassas olduğuna şaşırıyoruz. Utangaç bir çocuk Tolstoy. Kendini beğenmiyor. Çirkin olduğunu düşünüyor ve hayatta hiçbir zaman eğer akıllı, zeki ve çalışkan olmazsa insanların ona asla bakmayacağı ailesi tarafından bile söyleniyor. Kardeşlerine göre hep bir adım geride kalıyor her şeyde. Hep bir şeylerden çekiniyor. Belki de bu durum onun dünyanın en iyi yazarlarından biri olmasının önünü açan bir sebeptir kim bilir…
Yazar Hakkında
Lev TolstoyYazar · 205 kitap
Lev Tolstoy 28 Ağustos 1828 tarihinde Moskova'da doğdu. Babası Kont Nikolay İlyiç Tolstoy, 1812 Napolyon Savaşlarına katılmış emekli bir yarbaydı.
Tolstoy romanlarında, insanoğlunun ne kadar değişik karakterli olduğunu vurgular. ''Savaş ve Barış'', ''Anna Karanina'' insan tahlileri ve canlı tasvirler bakımından birer baş eserdir.
Lev Tolstoy'un kendini arayış serüveni ölünceye kadar sürdü. Karısı bile onu anlamadı. Tolstoy, bir çocuk gibi hayata küstü ve kaçtı. Seksen iki yaşındaki karanlık ve yağışlı bir Ekim gecesinde köyünden ayrıldı. Yolda hastalandı 7 Kasım 1910'da küçük bir tren istasyonunda hayata veda etti.
Lev Tolstoy zengin bir ailenin çocuğu olarak Rusya'nın Tula şehrindeki Yasnaya Polyana adlı konakta doğdu. Çok küçük yaşlarında önce annesini, sonra babasını kaybetti, yakınlarının elinde büyüdü. Çocukluğundan beri gerçekleri incelemeye karşı büyük bir ilgisi vardı. Öğrenimini tamamlamak için Moskova'ya gitti. Çalışkan zeki bir öğrenci olarak başarı ve sevgi kazandı. Fransızcasını ilerletmiş, Voltaire'i ve J. J. Rousseau'yu okumuş, bu iki yazarın kuvvetli etkisinde kalmıştı. Yasnaya-Polyana'ya döndü, yoksul köylüler arasına katıldı. İlk eseri olan "Çocukluk"u bu sıralarda yazdı.
Lev Tolstoy Bir süre sonra orduya girdi; Kafkasya'ya gitti. Kafkas halkının yoksulluk dolu yaşayışlarını ele aldığı izlenimlerle ilk gerçekçi hikâyelerini yazdı. 1854'te Kırım savaşı'na subay olarak katıldı. Sonra askerlikten ayrılıp Petersburg'a gitti. Bir kısım eserlerini oldukça sakin geçirdiği o yıllarda yazdı. Gene de içinde, aradığını bulamayan bir ruh çalkalanıyordu. Batı Avrupa ülkelerinde uzun bir gezintiye çıktı. Almanya, Fransa, İsviçre'de dolaştı. Yurduna dönüşünde gene Yasnaya-Polyana'ya yerleşti. Asalet ünvanlarından, lüksten sıkılıyordu. Köyünde bir okul kurdu. Bu okul, öğrenim, eğitim bakımından yepyeni bir kurumdu. Huzura kavuştuğuna kanaat getirdikten sonra, 1862'de evlendi.
Lev Tolstoy evlendiğinde karısı Sophie Behrs kendisinden 16 yaş küçük olup henüz 18 yaşındaydı. Bu evlilik onun düzenli bir hayat özlemini giderecekti. Bu evlilikten 13 çocukları oldu; bu çocukların 3'ü bebek iken, biri 5 diğeri de henüz 7 yaşında iken öldü. Eserlerinden en kuvvetli olan iki romanı "Savaş ve Barış" ile "Anna Karenina'yı" bu dönemde yazdı. Karısı, eserlerini yazmasında en büyük yardımcısıydı. Hatta "Savaş ve Barış"ın düzeltmelerini 12 kez yapıp yazmıştır. Aradan bir süre geçince yeniden, bu sefer eskilerden daha şiddetli bir moral çöküntüsüne uğradı. Geniş halk yığınlarının, özelikle Rus köylüsünün yoksul, perişan durumu onu çok üzüyordu. Bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Kaba saba giyiniyor, giydiği her elbiseyi kendisi dikiyordu. Değişmeyen tek tarafı bıkıp usanmadan yazmasıydı. "Kroyçer Sonat", "Efendi ile Uşak", "Karanlıkların Gücü", "İman nedir", "İnciler", "Kilise ve Devlet", "İtiraflarım" hep bu yılların ürünleridir.
Lev Tolstoy Eserlerinde insanlığın çeşitli meselelerine değinen Tolstoy'un dünya ölçüsünde bir sanat ve fikir değeri vardır. Kendi ülkesinin toplumsal siyasal çalkantılarını, halkının yaradılışını, yaşayışını büyük bir ustalıkla yansıtmıştır. Gerçekçi edebiyatın en büyük temsilcilerinden olduğu kadar, bir filozof ve bir eğitimci olarak da ün kazanmıştı. Yukarıda sayılanların dışında "Diriliş", "Gençliğim", "Çocukluk", "Hacı Murat", "Ayaklanış", "Sergi Baba", "Tanrı Bizim İçimizdedir", "Kazaklar", "Tesadüf", "İki Süvari" gibi eserleri vardır.
Lev Tolstoy 82 yaşındayken, 1910 yılında öldü. Kış ortasında evini terk ettiğinde hasta düştükten sonra, Astapovo'da tren istasyonunda zatürre'den öldü. Polis, cenazesine katılmak isteyenlere ulaşımı sınırlandırmak için çalıştı, ama binlerce köylü cenazesinde sokakları doldurdular.
82 yaşında vefat eden Lev Tolstoy birçok kez büyük sıkıntılar yaşamıştır. Marksizm'den etkilenerek oluşturduğu mülkiyet konusundaki radikal fikirleri nedeniyle bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Bu sebeple ailesiyle arası açıldı. Hıristiyan anarşizmini geliştirmeye çalıştığı kitabı "tanrının egemenliği içimizdedir" kitabıyla yeni bir hristiyanlık akımı tanımlaması, Ortodoks Kilisesi tarafından aforoz edilmesine sebep oldu. Tolstoy, ömrünün son yıllarını büsbütün derbeder bir şekilde geçirdikten sonra, bir küskünlük sonucunda, evini bırakıp yollara düştü. Astapovo tren istasyonunda ölü olarak bulundu. Ölümüne zatürrenin sebep olduğu bilinmektedir. Hayatı boyunca yaşamın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalıştı. Eserlerinde bunu eksiksiz olarak yansıtmayı hedef edinmiş en büyük Rus yazarlarından birisi olarak edebiyat ve dünya tarihindeki yerini aldı.
