7,8/10  (81 Oy) · 
366 okunma  · 
63 beğeni  · 
3.171 gösterim
Çocukluğum, usta yazar Tolstoy’un on yaşından itibaren çocukluk ve ergenlik devresini içtenlikle ve kendine has üslubuyla kaleme aldığı unutulmaz bir eser. Yazıldığı dönemden günümüze en çok okunan Tolstoy kitaplarından biri olan Çocukluğum, devrin toplumsal yapısını, anne baba sevgisini, eğitim sistemini, yaşanan çocukça aşkları, anne ölümüyle girilen çalkantılı ruh halini ve sevgi ile nefret arasındaki gidiş gelişleri ele alıyor. Çocukluğum sadece kendi edebi gücü bakımından değil, aynı zamanda Tostoy’u anlamak için de önemli bir çalışma.
  • Baskı Tarihi:
    2010
  • Sayfa Sayısı:
    168
  • ISBN:
    9786053322085
  • Orijinal Adı:
    Detstvo-Otroçestvo-Yunost
  • Çeviri:
    Ayşe Hacıhasanoğlu
  • Yayınevi:
    Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
  • Kitabın Türü:
Ayşenur 
16 Oca 12:39 · Kitabı okudu · Beğendi · 7/10 puan

Tolstoy ailesini, arkadaşlarını, öğretmenleriyle olan ilişkilerini bütün samimiyetle anlatmış. Annesinin cenazesine gelenleri incelemesi ve tüm iç dünyasını içtenlikle aktarması ilgimi çekmişti. Okunması gereken çok hoş bir kitap.

Gulu Ze 
11 Eki 2015 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

çox maraqlıdır menim üçün; - hemin dövrün uşaqların - zedagan uşaqlarının heyat terzi gündelik yaşamı ile tanış oluruq ..... axşam duaları barede oxuyanda nenelerimizin bize oxutdurduğu dualarla hemen-hemen eynidir.......

Tolsoy Baba çocukluğunu anlatmış bu kitabında. Bu kitabı basılı olarak yayınlanan ilk kitabıymış. Kalemi öyle güzel anlatmış ki, çocukluk anılarını, annesine olan sevgisini, özlemini ... okurken çok duygusal anlar yaşadım. Tolstoy ile birlikte ben de çocukluk anılarımı hatırladım sanki , özellikle çocukken oynadığımız oyunlar geldi hatrıma, dünyayı unuttuğumuz oyunlar.... Şimdi yaşlandık, çoluk çocuğa karıştık ve bizim oyunlarımız devam ediyor. Mesela benim oyunum, dünyayı unutmak için oynadığım bir oyun ,kitaplarla örülü kağıt bir evde, dışarda terör, nefret yokmuş gibi yaşayarak, kendimi kandırma oyunu... Ne diyor Tolstoy Baba bu kitabında:
"Oyunlar da olmasa, çocukluğumuzdan geriye ne kalır ki?"

Yasemin A. 
 15 Mar 12:47 · Kitabı okudu · 7 günde · 7/10 puan

Otobiyografik bir kitap olmasına rağmen Tolstoy'un kendine has betinlemeleri ile bazen bir roman okuyormuş hissine kapıldım. Çocukluk ve ergenlik döneminin kaygılarını, sevinçlerini, hüzünlerini ve aşklarını okuyuca aktarmış. Tolstoy'un bu eserini okuyunca; insanoğlunun doğasının dünyanın neresinde olursanız olun, belirli dönemlerde ortak kaygıları güttüğünü görüyoruz.

Muhammet Akceylan 
08 Ağu 19:37 · Kitabı okudu · 2 günde · 7/10 puan

Bazı yazarlar vardır ve okurlarının üzerindeki etkisi gerçekten göz ardı edilemez. Tolstoy da benim için öyle yazarlardan biri. Diriliş, Anna Karenina ve birçok eserini büyük bir zevkle okudum ve çevreme okutturmaya devam ediyorum. İşte böyle üzerimde etkisi olan bir yazarın yazarlık öncesindeki hayatını hem de kendisinden okumak kadar beni o kadar mutlu etti ki... Eserde ise yalın bir anlatım olmasına rağmen duygular çok iyi aktarılış. Tolstoy'un başından geçen bazı olaylara acıyıp hüzünlenmemek elde değil.

Esma Tezgi 
6 saat önce · Kitabı okudu · 5 günde · 7/10 puan

Tolstoy'un otobiyografik romanı olan Çocukluk, Tolstoy'un çocukluğunda neler yaşadığını kendi ağzından okuma imkanı sunuyor.

"Sevdiğin bir varlığın hatlarını hayalinde canlandırmaya çalıştığında geçmişten o kadar çok anı belirir ki, bu anıları, göz yaşları arasındaymış gibi bulanık görürsün."

İnsan zamanla hem değişen hem de aynı kalan bir varlık, zaman içindeki değişimi ve aynılığı okuyabilmek, buna tanık olma fırsatı ise kitapların (özellikle klasiklerin) en sevdiğim yönlerinden biri. Çocukluk'u okurken de sık sık bunu hissettim, başka bir zamana ve kültüre ait bir çocuğun, ileride büyük yazar olacak bir çocuğun hayatını okumasak ise ayrıca hoşuma gitti. Kitabın dili her ne kadar sade olsa da anlatımı güçlü ve çarpıcı, Tolstoy hiç çekinmeden hepimizin varlığını bildiği ama bahsetmediği davranışlara-duygulara kitabında yer vermiş.

Her nerede olsak da hangi zamanda varlığımızı sürdürsek de, acı aynı acı, çocukluk aynı çocukluk. Hepimiz bir bakıma aynı yollardan geçiyoruz, hepimiz aynı hamurdan insanlarız ve çektiğimiz acılar ortak. Tolstoy'un annesinden ayrı geçirmek zorunda kaldığı yıllar, annesinin ölümü ve diğer olaylara karşı olan tepkilerini okumak, okuru ona yaklaştırıyor ve ister istemez insan duygulanıyor.

Tolstoy'un çocukluk yaşamı ile çocukça hareketlerinin harmanlandığı bu kısa kitapta kendinizden mutlaka bir şeyler bulacaksınız.

Oguzhan Cinbat 
28 Oca 01:51 · Kitabı okudu · Beğendi · 1/10 puan

Tolstoy'un otobiyografisidir.Tolstoy'un bütün kitaplarını okusam hayatını okumak hoşuma giderdi ama daha kitaplarını hıç okumadığım bir adamın otobiyografisini okumak canımı sıktı.

Friedrich nietzche 
09 Oca 06:03 · Kitabı okudu · 8/10 puan

Tolstoyun çocukluğunun nasıl geçtiğini anlattığı kitabıdır.böylesi büyük bir yazarın cocuklugunu öğrenmek gerektiği kanısındayım tavsiye edilir

Kitaptan 65 Alıntı

Yunus Emre Dilsizmen 
 01 Mar 2016 · Kitabı okudu · 9/10 puan

Tolstoy
Sadece derin sevgisi olanlar, derin acıları hissedebilirler.

Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 144 - Kitap zamanı)Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 144 - Kitap zamanı)
Yunus Emre Dilsizmen 
 07 Mar 2016 · Kitabı okudu · 9/10 puan

Tolstoy
- "Size göre ego nedir?" diye sordu.

- "Ego..." dedim, "Herkesten daha iyi ve zeki olduğumuza inanmaktır."

Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 250 - Kitap zamanı)Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 250 - Kitap zamanı)
Selman Ç. 
20 Eyl 2016 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Hayattaki en önemli şeyi başardı: Pişmanlık ya da korku duymadan öldü.

Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 130 - Antik Kitap)Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 130 - Antik Kitap)
Yasemin A. 
13 Mar 19:23 · Kitabı okudu · İnceledi · 7/10 puan

Tuhaf değil mi? Çocukken büyüklere benzemeye çalıştığım halde, çocukluktan çıkınca, çoğu kez ona dönmeyi istiyordum.

Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 33 - e kitap)Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 33 - e kitap)
Mehmet Sevgili 
10 Eyl 23:38 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi

Gülümsemek..
" Güzellik denen şeyin gülümsemede saklı olduğuna inanıyorum. Eğer gülümseme bir yüzü güzelleştiriyorsa, o yüz gerçekten güzeldir. Gülümsemesi görünüşüne bir şey katmıyorsa, o yüz herhangi bir yüzdür. Eğer gülümserken çirkinleşiyorsa, işte o yüz de kesinlikle çirkin bir yüzdür. "

Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 15 - Kumsaati Yayınları)Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 15 - Kumsaati Yayınları)
Muzaffer Akar 
08 Oca 12:24 · Kitabı okudu · 8/10 puan

Çocukluk anılarını nasıl sevmez, nasıl üstüne titremez insan? Bu anılar ruhumu canlandırır, yüceltir ve benim için en güzel zevklerin kaynağıdır.

Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 69)Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 69)

Kalbimi mutlulukla dolduran bu sevginin sonsuza dek sürmesinden başka bir şey beklemiyordum.Bu bana yetiyordu.

Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 106)Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 106)
Yunus Emre Dilsizmen 
27 Şub 2016 · Kitabı okudu · 9/10 puan

Gariptir, çocukken büyüklere özenirdim ama çocukluk çağlarım bittikten sonra da sık sık çocuk olmayı özlerdim.

Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 92 - Kitap zamanı)Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 92 - Kitap zamanı)

Ah, çocukluğumun bir daha geri gelmeyecek o mutlu günleri! Anılarını sevmemek elde mi?...

Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 64)Çocukluk, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 64)