Çocukluğum

7,0/10  (6 Oy) · 
39 okunma  · 
8 beğeni  · 
194 gösterim
Yarı otobiyografik bir roman olan Çocukluğum, Tolstoy'un yayımlanan ilk eseridir. Tolstoy bu eserinde hem çocukluk anılarını belgelemiş, hem de bir çocuğun acılarını, sevinçlerini anlatmıştır.

Devrin toplumsal yapısının, anne baba sevgisinin, eğitim sisteminin, yaşanan çocukça aşkların, anne ölümüyle girilen çalkantılı ruh halinin de anlatıldığı Çocukluğum sadece edebi gücü bakımından değil aynı zamanda Tolstoy'u ve Rusya'yı anlamak için de önemli bir eserdir.

Leyla Şener'in Rusça aslından çevirisiyle...
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Ekim 2015
  • Sayfa Sayısı:
    240
  • ISBN:
    9786054840724
  • Çeviri:
    Leyla Şener
  • Yayınevi:
    Antik Kitap
  • Kitabın Türü:
DERYA... 
20 Ağu 2017 · Kitabı okudu · 2 günde · 5/10 puan

"Ne zaman geçtin ömrümden çocukluğum...İnan hiç anlayamadım"...

Nerde benim bebeğim,uçurtmam...Nerde benim misketim,topacım...Tabletimiz,akıllı telefonumuz,bilgisayarımız yoktu ama her şeyimiz daha güzel daha anlamlıydı...
Evcilik oynardık minderlerden ev yaparak...Sek sek oynardık tek ayak üstünde zıplayarak...Misket oynardık kazandıklarımızı yastığın altında saklayarak...Anne olur bebeklerimizi uyuturduk ayaklarımızda sallayarak...
O kadar masumduk ki geçen uçaklarla selam yollardık babalarımıza,selamın ulaşacağını umarak...
Komşularımızın ağaçlarından elma,kayısı,ceviz çalardık...Sonra da bu büyük günahımızı annemize anlatırdık...Bizi affettirmesi için konuya komşuya...
Geleneğimizi,göreneğimizi bilirdik...Bayramlarda tatile değil,büyüklerimize giderdik...İnsanlara güvenir,yabancılara gülümserdik...Kurban etimizi dolaplara değil,fakirin önüne koyardık...Güzeldi çocukluğumuz...Güzeldi çocuklar...Masumduk bir melek kadar...

Tolstoy'un çocukluğu da bu kadar masum,bu kadar güzelmiş...Meleği annesi uçup gidene,onu yalnız bırakana kadar...Her anı annesinin yokluğunda buruk bir tebessümle geçmiş...
Çocukluğunu yaşamış ama annesiz bir çocuk ne kadar çocukluğunu yaşarsa...Kendinizden ve çocukluğunuzdan bir şeyleri mutlaka bulacağınız bir eser çocukluğum...

Hayattaki en büyük mutluluk en büyük güzellik bir çocuğun anne babasıyla yaşaması,büyümesidir...Sımsıcak bir yuvada,sarıp sarmalanarak büyüsün tüm melekler...Tatmasınlar bilmesinler öksüzlüğü,yetimliği...

OpuS 
 22 Eyl 2017 · Kitabı okudu · 2 günde · Beğendi · 7/10 puan

Özellikle Rus klasiklerinin naifliğini çok seviyorum, okurken bambaşka dünyaları yaşıyorsunuz.. Bu naiflik bir de çocuk dilinden yazılmışsa zevkle okunan bir kitap çıkıyor ortaya..Ben 'yeniyetmelik' ile devam ediyorum, iyi okumalar..

Merve Dursun 
28 Oca 19:59 · Kitabı okudu · 5 günde · Beğendi · 8/10 puan

Tolstoy'un yirmi üç yaşındayken yazdığı ilk eseridir. Kitabı yazmaya başlarken oyun arkadaşlarının hayatını anlatmayı düşünmüş ancak daha sonra kendi hikayesine dönüşmüştür.
Kitap Tolstoy'un hayatının belli dönemlerini ve olayları anlatıyor ve son olarak gençliğinde bitiyor. Olay şeklinde ilerlediği için sıkılmadan ilerleyebiliyorsunuz. Şahsen böyle güzel bir yazarın kitabının bu kadar az okunmasına da şaşırdım.

Kitaptan 8 Alıntı

DERYA... 
19 Ağu 2017 · Kitabı okudu · İnceledi · 5/10 puan

Tuhaftır,çocukken büyükler gibi olmak isterdim,ama çocukluktan çıktıktan sonra çocuk olmayı özledim...

Çocukluğum, Lev Tolstoy (Sayfa 83)Çocukluğum, Lev Tolstoy (Sayfa 83)

İnsanlara ne kadar bağlı kalırsanız kalın, ne kadar iyilik yaparsanız yapın, yine de değeriniz bilinmez, Nikolay. dedi.

Çocukluğum, Lev TolstoyÇocukluğum, Lev Tolstoy

-Size göre ego nedir? Diye sordu.
-Ego... dedim, herkesten daha iyi ve zeki olduğumuza inanmaktır.

Çocukluğum, Lev TolstoyÇocukluğum, Lev Tolstoy
Merve Dursun 
28 Oca 19:43 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 8/10 puan

Utangaç insanların çektikleri acı, diğer insanların onlar hakkındaki düşüncelerini bilmemelerinden kaynaklıdır.

Çocukluğum, Lev Tolstoy (Sayfa 89 - Antik okul klasikleri)Çocukluğum, Lev Tolstoy (Sayfa 89 - Antik okul klasikleri)
(Y) 
22 Şub 12:00 · Kitabı okudu

Ayrılık düşüncesinden dolayı gözlerim doluyordu, kitap okuyamıyordum.
...
Sıra yazmaya geldiğinde, gözyaşlarım kağıdın üzerinde büyük izler bıraktı ki, sanki suyla yazıyormuşum gibi oldu.

Çocukluğum, Lev Tolstoy (Sayfa 21)Çocukluğum, Lev Tolstoy (Sayfa 21)
Merve Dursun 
28 Oca 19:40 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 8/10 puan

Yalnızca derinden sevebilen insanlar derin acı duyabilirler, fakat bu insanların sevme ihtiyacı acıya tepki oluşturup dindirir.

Çocukluğum, Lev Tolstoy (Sayfa 119 - Antik okul klasikleri)Çocukluğum, Lev Tolstoy (Sayfa 119 - Antik okul klasikleri)
Merve Dursun 
28 Oca 19:29 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 8/10 puan

Övgü yalnızca duygular üzerine değil, akıl üzerine de etkilidir.

Çocukluğum, Lev Tolstoy (Sayfa 210 - Antik okul klasikleri)Çocukluğum, Lev Tolstoy (Sayfa 210 - Antik okul klasikleri)
(Y) 
22 Şub 11:53 · Kitabı okudu

Neden ağlıyordum ben? Kötü bir rüya mı görmüştüm yoksa? İyilikle aydınlanmış yüzü, gözyaşlarımın nedenini anlamaya çalışmasındaki içtenliği, gözlerimden daha çok yaş akmasına yol açtı. Vicdan azabı duyuyordum.

Çocukluğum, Lev TolstoyÇocukluğum, Lev Tolstoy