"Rahmetli Peder Siyer-i Nebiden bir şeyler anlatırken gözleri dolardı, biz de hisseder, hiç sesimizi çıkarmazdık. İşte bizi can damarımızdan yakalayan o ruhaniyet idi. Gözlerinin yaşardığını görürdük."
"Bendeniz orta mektepteyken sol kolum çok kuvvetliydi, her şeyi onunla yapardım hatta paltomu bile sol elimle giyerdim. Valide bir gün, “Öyle yapma,” dedi. “Neden?” diye sorunca, “Baban anlatsın,” dedi beni pedere yolladı. Peder de, ayakkabıyı, paltoyu sağdan giymenin, yemeği sağ elle yemenin sünnet-i seniyye olduğunu söyledi. Ben o an sol elle bir şeyler yapmayı bıraktım. Peki bir çocuk Hazreti Peygambember imajı çizmişti ki, onun kim olduğunu nereden bilecek ki hemen o hareketinden vazgeçsin. Peder öyle bir Hazreti Peygamber imajı çizmişti ki zihnimde, onu söylediği söz benim davranışıma son noktayı koydu."