Linçleneceğimi biliyorum ama olsun
Kapağı güzel diye aldım, fantastik sandım, Safir Koleji’nin züppe ve çöp kutusuna tekme atarak sevgi gösteren okul öncesi çocukları ile içsel hesaplaşmaya girdim. Ve şimdi kitaba 450 lira para veren ellerimle barışmam gerek. (+50 kargo da girdi)
Ya biz bu kitabı en son wattpadde gördüğümüzde, yazar apar topar kitabı fantastiğe çevirmiş diye konuşmadık mı? Yoksa ben mi gerçeklikle hayal gücümün çapraz ateşinde kaldım, aydınlatırsanız sevinirim. Birkaç kişiyle birlikte bu soruya yanıt arıyoruz.
Şimdi 
Serçeler Ağladığında 'yı biraz gömeceğim. Kitaptaki astronomik miktardaki küfürlere rağmen, incelememde küfür etmek istediğim yerleri sansürleyeceğim. Edebi bir sadakatten değil, elit tanıdıklar görmesin diye. Eğer bu kitaba 10 puan verip kalbinizin orta yerine koymuşsanız, incelemenin sadece sonunu okuyun.
Konuya gelirsek... Doğru düzgün konuşamayan kızımız Talya ve ona “Konuşamayan kızın teki” diyen erkeğimizi okuğumuz bu kitap, yasak elmanın vitamini kabuğunda olan kırmızı elması, soyunma kabinine kapatılan kız, öğretmen eşleştirmesi ile beraber ödev yapan çiftler ve sapık eski sevgiliyi anlatıyor. Talya Hazar’ı seviyor (ex) Hazar da bazen iyi, bazen kötü davranıyor. Sonra gizli numaradan psikolojik şiddet başlıyor. Bir de Gazel HANVEZİR var (adı sanki Divan edebiyatından fırlayıp ttde fikir beyan etmeye gelmiş bir karakter gibi) Talya'nın ödev yaptığı, kendisini “Karanlık Lord” gibi hisseden esas oğlan. Yani kız Hazar'la duygusal manipülasyon oynarken, Gazel kalpkıran kişiliğiyle yanında hayat kurmaya çalışıyor. Dede ve baba konuları öyle tuhaf ki, soy ağacını çizmeye kalksak iç içe geçmiş bir spagettiden başka şey çıkmaz. Hem dedesi hem babası aynı kişi olan birini düşünün...
Kitabın içinde meta cringe diyaloglar vardı ve bazıları nefesimi kesti.
“Bok gibi göründüğümü daha kibar bir şekilde söyleyemezdin.”
“Bok gibi görünebileceğini zannetmiyorum. Denesen bile.”
Bok kelimesiyle flört etmeye çalışmak mı? Ne yapmaya çalışıyorsunuz olm çöp kutusuna serenat mı? Duygu değil de sindirim sistemi üzerinden yazılmış bir romantizm mi bu? "Ama onlar öyle flört ediyor, yapıları bu, kavgalılar, enemies kardeşim" gibi savunmalarla karşıma çıkan gitsin bundan sonra insanlara taş atıp tükürerek 'merhaba' desin. Bir nevi duygusal gladiyatör lan bunlar. Aşağılayarak etkiliyor, severken tokatlıyor. Seni dünyalar kadar çok seviyorum falan demek yerine münasipin boyuyla ilişkilendirecek de "işte bu kadar çok seviyorum seni" diyecek zorlasa. Şimdi gelir "Ama beyza zaten kalpkıran yazdı" diyenler. Kusura bakmayın da ben iltifatı lavaboda aramıyorum. Ayrıca böyle sevgi diline de-
Bir diyalogda ismini unuttuğum kızın abisi şöyle diyor, "Şu tipe bak, iyice 2016 Sikpad kitaplarından çıkma kötü çocuklara döndü." Burada karakter, ergen karizmasıyla kavrulmuş bir çocuğa bakıyor ama eleştirirken kendisi de Wattpad evreninde NPC olmuş, farkında değil. 2016 kötü çocuğu deyince aklımıza hemen geliyor, sigarasını okul bahçesinde içen, travması olmadan yaşayamayan, sabah kahvesine üç damla dram damlatan o göt tip. Yaralı ama yakışıklı olmasa zaten karakter sayılmaz. Aynısı zaten bu kitapta da var, yuh ne tesadüf ama.
Yer yer o kadar tuhaf betimlemeler ya da duygu anlatıları var ki öldüm. Ama şu cümleye bir bakın,
“Alaska körfezindeki su bile yoğunluk, sıcaklık ve tuzluluk farkından dolayı birbirine karışmazken, ben iki farklı kumaşı birbirine yamamaya çalışmıştım bunca zaman sanki belli olmaz gibi dikiş izleri” Yuh bakın o kadar korkunç ki yuh. Bilimsel bilgiyle yoğrulmuş dram soslu bir anlatım. Şaka bir yana ta-k geçmeyi bir kenara bırakalım, kitapta genel anlamda okunabilirliği zorlaştıran, duygu geçişlerini bulanıklaştıran, bağlaç ve akış problemlerine sahip cümleler var. Anlatıcının hangi ruh hâlinde olduğunu anlayamadığımız yerler var, ton geçişi zayıf paragraflarla dolu. Yazarlık konularında araştırmalar ve çalışmalar yapan bir okursanız kitabın bu noktadaki niteliksizliği çok net ortada. Yani demem o ki, lütfen kitapları okurken erkek karakterlerin karın kaslarını değil, yazarın cümle kaslarını sayalım. Sonuçta edebiyat, anatomi dersi değil, burada önemli olan dilin nasıl şekillendiği, errrkeğin vücudunun değil.
Ayrıca isimler o kadar pırtlama ki… Gazel Hanvezir, Talya, Lodos, Ukte, Meri, Tayga, Esme, Lara, Akel, Hazar Mers’marr (?) , Rave Nadas, Vasilyevler bilmem kimler… Yunanca'dan, Fransızca'dan, İtalyanca'dan ve ağırlıkla Pinterest'ten geliyor. Arada Leyla, Görkem gibi sıradan isimler de var. Başka ülkelerin karakterleri vesaire de olduğu için isimler böyle ama asıl tuhaflık elbette wattpad evreni isim jeneratöründen kaynaklanıyor. Mesela okurlar, adı Mehmet olan bir erkeği okumak istemiyorlar. Gazel daha ideal crush adı. (Gazel dendiğinde aklıma zootropolisteki ceylan geliyor bu arada. Adamı kitap boyunca kravatlı ceylan olarak canlandırdım zihnimde)
Yine de kitaba çok kötü bir puan vermedim... Bazen karakterler beni deli etti ama geçmişten gelen genç kurgu deneyimimle bu kitabın sonunu getirmek çok zor olmadı, yer yer baya sardı ve kendisini okuttu, hatta bence beyza bir texting kurgusu da yazmalı çünkü o kısımlar eğlenceliydi. Ama bir kitabın sarıp kendini okutması, onun iyi bir kitap olduğu anlamına gelmez. Serçeler Ağladığında anlatım bakımından çeşitli açılardan zayıf maalesef.
Verdiği enerji falan kötü değil, beyza da beceriksiz bir yazar değil, kendini geliştirebilir. Yine de alın okuyun demiyorum fakat bu tarz kitaplara ilgiliyeniz sevebilirsiniz de. Sonuç olarak okumasaydım da olurdu. Ama sekizinci sınıfta dershane çıkışında caddedeki kitapçıya gidip genç kurgu aldığım dönemlere ışınlandım, aşırı nostaljik hissettirdi, arada siz de eskiden okuduğunuz tarzlarda kitaplar alıp yapın bunu. (450 lira vermeden)
Serçeler Ağladığında 'yı biraz gömeceğim. Kitaptaki astronomik miktardaki küfürlere rağmen, incelememde küfür etmek istediğim yerleri sansürleyeceğim. Edebi bir sadakatten değil, elit tanıdıklar görmesin diye. Eğer bu kitaba 10 puan verip kalbinizin orta yerine koymuşsanız, incelemenin sadece sonunu okuyun.
Konuya gelirsek... Doğru düzgün konuşamayan kızımız Talya ve ona “Konuşamayan kızın teki” diyen erkeğimizi okuğumuz bu kitap, yasak elmanın vitamini kabuğunda olan kırmızı elması, soyunma kabinine kapatılan kız, öğretmen eşleştirmesi ile beraber ödev yapan çiftler ve sapık eski sevgiliyi anlatıyor. Talya Hazar’ı seviyor (ex) Hazar da bazen iyi, bazen kötü davranıyor. Sonra gizli numaradan psikolojik şiddet başlıyor. Bir de Gazel HANVEZİR var (adı sanki Divan edebiyatından fırlayıp ttde fikir beyan etmeye gelmiş bir karakter gibi) Talya'nın ödev yaptığı, kendisini “Karanlık Lord” gibi hisseden esas oğlan. Yani kız Hazar'la duygusal manipülasyon oynarken, Gazel kalpkıran kişiliğiyle yanında hayat kurmaya çalışıyor. Dede ve baba konuları öyle tuhaf ki, soy ağacını çizmeye kalksak iç içe geçmiş bir spagettiden başka şey çıkmaz. Hem dedesi hem babası aynı kişi olan birini düşünün...
Kitabın içinde meta cringe diyaloglar vardı ve bazıları nefesimi kesti.
“Bok gibi göründüğümü daha kibar bir şekilde söyleyemezdin.”
“Bok gibi görünebileceğini zannetmiyorum. Denesen bile.”
Bok kelimesiyle flört etmeye çalışmak mı? Ne yapmaya çalışıyorsunuz olm çöp kutusuna serenat mı? Duygu değil de sindirim sistemi üzerinden yazılmış bir romantizm mi bu? "Ama onlar öyle flört ediyor, yapıları bu, kavgalılar, enemies kardeşim" gibi savunmalarla karşıma çıkan gitsin bundan sonra insanlara taş atıp tükürerek 'merhaba' desin. Bir nevi duygusal gladiyatör lan bunlar. Aşağılayarak etkiliyor, severken tokatlıyor. Seni dünyalar kadar çok seviyorum falan demek yerine münasipin boyuyla ilişkilendirecek de "işte bu kadar çok seviyorum seni" diyecek zorlasa. Şimdi gelir "Ama beyza zaten kalpkıran yazdı" diyenler. Kusura bakmayın da ben iltifatı lavaboda aramıyorum. Ayrıca böyle sevgi diline de-
Bir diyalogda ismini unuttuğum kızın abisi şöyle diyor, "Şu tipe bak, iyice 2016 Sikpad kitaplarından çıkma kötü çocuklara döndü." Burada karakter, ergen karizmasıyla kavrulmuş bir çocuğa bakıyor ama eleştirirken kendisi de Wattpad evreninde NPC olmuş, farkında değil. 2016 kötü çocuğu deyince aklımıza hemen geliyor, sigarasını okul bahçesinde içen, travması olmadan yaşayamayan, sabah kahvesine üç damla dram damlatan o göt tip. Yaralı ama yakışıklı olmasa zaten karakter sayılmaz. Aynısı zaten bu kitapta da var, yuh ne tesadüf ama.
Yer yer o kadar tuhaf betimlemeler ya da duygu anlatıları var ki öldüm. Ama şu cümleye bir bakın,
“Alaska körfezindeki su bile yoğunluk, sıcaklık ve tuzluluk farkından dolayı birbirine karışmazken, ben iki farklı kumaşı birbirine yamamaya çalışmıştım bunca zaman sanki belli olmaz gibi dikiş izleri” Yuh bakın o kadar korkunç ki yuh. Bilimsel bilgiyle yoğrulmuş dram soslu bir anlatım. Şaka bir yana ta-k geçmeyi bir kenara bırakalım, kitapta genel anlamda okunabilirliği zorlaştıran, duygu geçişlerini bulanıklaştıran, bağlaç ve akış problemlerine sahip cümleler var. Anlatıcının hangi ruh hâlinde olduğunu anlayamadığımız yerler var, ton geçişi zayıf paragraflarla dolu. Yazarlık konularında araştırmalar ve çalışmalar yapan bir okursanız kitabın bu noktadaki niteliksizliği çok net ortada. Yani demem o ki, lütfen kitapları okurken erkek karakterlerin karın kaslarını değil, yazarın cümle kaslarını sayalım. Sonuçta edebiyat, anatomi dersi değil, burada önemli olan dilin nasıl şekillendiği, errrkeğin vücudunun değil.
Ayrıca isimler o kadar pırtlama ki… Gazel Hanvezir, Talya, Lodos, Ukte, Meri, Tayga, Esme, Lara, Akel, Hazar Mers’marr (?) , Rave Nadas, Vasilyevler bilmem kimler… Yunanca'dan, Fransızca'dan, İtalyanca'dan ve ağırlıkla Pinterest'ten geliyor. Arada Leyla, Görkem gibi sıradan isimler de var. Başka ülkelerin karakterleri vesaire de olduğu için isimler böyle ama asıl tuhaflık elbette wattpad evreni isim jeneratöründen kaynaklanıyor. Mesela okurlar, adı Mehmet olan bir erkeği okumak istemiyorlar. Gazel daha ideal crush adı. (Gazel dendiğinde aklıma zootropolisteki ceylan geliyor bu arada. Adamı kitap boyunca kravatlı ceylan olarak canlandırdım zihnimde)
Yine de kitaba çok kötü bir puan vermedim... Bazen karakterler beni deli etti ama geçmişten gelen genç kurgu deneyimimle bu kitabın sonunu getirmek çok zor olmadı, yer yer baya sardı ve kendisini okuttu, hatta bence beyza bir texting kurgusu da yazmalı çünkü o kısımlar eğlenceliydi. Ama bir kitabın sarıp kendini okutması, onun iyi bir kitap olduğu anlamına gelmez. Serçeler Ağladığında anlatım bakımından çeşitli açılardan zayıf maalesef.
Verdiği enerji falan kötü değil, beyza da beceriksiz bir yazar değil, kendini geliştirebilir. Yine de alın okuyun demiyorum fakat bu tarz kitaplara ilgiliyeniz sevebilirsiniz de. Sonuç olarak okumasaydım da olurdu. Ama sekizinci sınıfta dershane çıkışında caddedeki kitapçıya gidip genç kurgu aldığım dönemlere ışınlandım, aşırı nostaljik hissettirdi, arada siz de eskiden okuduğunuz tarzlarda kitaplar alıp yapın bunu. (450 lira vermeden)·
6,8bin Gösterim
16 Yorum
kendimi salak gibi hissediyorum cunku almak icin para biriktirdigim kitapti. cok buyuk beklentim vardi, okulda incelemeyi okudum siradan dustum. cok saskinim bu kadarini beklemiyordum. almak icin biraz daha dusummem gerek sanirim.
Bu yorum görüntülenemiyor
Reklam
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.