Yıllardır okumayı ertelediğim ama içten içe pişmanlık duyduğum kitaplardan biriydi Yaban. Açıkçası savaş, top, tüfek kitabı diye önyargılıydım. Ama elime aldığımda tüm önyargılarımı yıktı ve akıp gitti. Hatta Reşat Nuri okurken hissettiğim duygular doldu içime. Bazı kalemlerin verdiği hissin tarifi yok maalesef :) Ahmet Cemil'in aydın bi kişi olarak cahil bir toplumdaki yalnızlığı, sorgulamaları, verdiği mesajlar hepsi çok derindi. En sevdiğim kısımlardan birisi de köylüyü suçlarken oku aydın kesime çevirmesi oldu. Her kitap gibi bu da beklentisiz okunduğunda daha da güzelleşen kitaplardan.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.