Dingin Devrimime Vesile
Kitap annemin kitaplığındaydı ve mutlaka okumam gerektiğini söylemişti. İlk elime aldığımda beni pek etkilememişti ve yarım bırakmıştım. Sanırım o zamanlar, başkahramanımız olan sevgili yaşlı teyzemizin mektuplarını asla göndermediği torunu gibiydim.
Annemin iç sayfasına ''1997 İstanbul'' yazdığı kitabı 2025 yılında İsveç'te, kafam karmakarışıkken ve bir rehbere ihtiyaç duyduğum bir anda tekrar elime aldım. Doğru zamana olan inancım yine yanıltmadı. Sonunda anneme 'harikaymış' diyebildim. Meğer hayatımın tam da bu evresinde okumam gereken bir kitapmış. Daha az konuşmam, daha az kafa yormam ve sessizlikle barışmam gereken bir zamandaymışım.
Alıntıları eleyip seçsem de çoğunu saklamak istedim çünkü kitap bütünüyle bir alıntı gibiydi. Önce bütün anneler ve kızların, sonra da yolunu kaybetmiş ve bir bütünlük arayan herkesin okuması gereken bir kitap. Anne-kız ilişkileri üzerinden anlatılsa da aslında herkesin anlaşılmaya değer olduğunu gösteriyor.
Kendimden o kadar çok şey buldum ki… Kaybettiğim yolumu da buldum ve biraz olsun dinginleştim. Belki okurken biraz daha olgunlaştım bile diyebilirim. Aşırı duygusal olmaya gerek kalmadan derinden etkilemeyi başardı. Sürekli düşünen ve bundan yorulan biri olarak, yüreğimin özlediğim sesine yeniden kulak vermeye başladım.
Hayatımın çok zor bir döneminde tanıştığım ve tam zamanında karşıma çıkan bir dost oldu bu kitap. Umarım herkese aynı şekilde hissettirir. Favorilerim arasındaki yerini aldı. Teşekkür ederim anne. <3
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.