insanlık elden gidince doğruluk bile lüks oluyor...
Distopya zor bir türdür bence herkes hadi distopik bir eser yazayım deyip yazamaz tıpkı bu eserde olduğu gibi... O kadar zorlanarak okudum ki size anlatamam yani sırf yarım bırakmak istemediğim için bitirdim kitabı. Yazarın üslubu yok kendisi kitap mı yazmış instagram gönderisinin altına uzun bir açıklama mı yazmış belli değil sanıyorum ki yeni yazarların en büyük problemi bu yani değişik belki de değiştirilmiş ya da hiç denenmemiş içerikler oluşturabiliyorlar ama iş üsluba, akıcılığa, kelime dağarcığına, açıklığına, duruluğuna gelince inanılmaz tıkanıyorlar. Bu kitapta da benzer durum söz konusu yani bir balıkçının kıyıya vuran atletik ve birbirlerine benzeyen bedenleri bulmasıyla DF devletine bir avantaj mı yoksa lanet mi tartışmasına yol açan distopik bir eser olarak hikayemiz başlıyor. Çok fazla karakter var ve gerçekten çoğu gereksizdi benim açımdan. Puan olarak üç verdim çünkü finalde tüm durumu olabilecek en makul şekilde toparlamaya çalışmış yazar. Bir tık 1984 esintisi de fark ettim çünkü kitabı okurken özellikle Ruffini'nin halkın en özeline kadar söz sahibi olabileceğini iddia ettiği bir kısım vardı ve otomatik olarak aklıma düşünce polisliği zımbırtısı geldi. Uzun lafın kısası çok da tavsiye edebileceğim bir kitap değil içerik her ne kadar değişik olsa da yazarın üslubu kitabı yarım bıraktırmak için çaba gösteriyor gerçekten :) oysaki kitabın kapağı çok güzel yine dış görünüşten kurtarma çabası ve onun faciası :(
·
117 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.