Yazar:
Giulio Cavalli
Çevirmen:
Yelda Gürlek
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Dalga son derece çarpıcı, düşündürücü ve diliyle de okuru büyüleyen, müthiş bir distopya. Deniz kenarındaki küçük ve yoksul bir taşra kasabasında, dalgalarla kıyıya vuran bir cesedin bir balıkçı
Ben ne güzel hızımı almış hem güzel kitaplar okuyor hem paylaşıyordum ta ki bu kitaba kadar :) Bana müthiş bir tıkanma yaşattı, rahat 2 haftamı aldı. “Ay okurken çok sinir oldum” dediğimde genelde ya
Giulio Cavalli, Milano'da doğmuş.Roman ve oyun yazarlığı dışında çeşitli dergiler ve gazeteler için çalışmış.Politik oyınları ve İtalyan mafyası üzerine kitaplarıyla tanınıyor.Dalga 2018 yılında yayımlanmış, devam kitabı olan Yepyeni Ahit ise 2021 yılında yayımlanmış.Can Yayınları Yepyeni Ahit'i de umarım yayımlar.
Güney İtalya'nın bir kasabası olan DF sakinleri aşağı yukarı birbirine benzer fiziksel özellikler taşıyan birkaç cesedin kıyıya vurmasının şokunu atlatamadan, sokakları kaplayan, pencerelerden, borulardan, tuvaletlerden fışkıran binlerce cesedin istilasına maruz kalır.Yalnız bırakılan DF'liler sahile bariyerler inşaa eder.Cesetletle başlangıçta ne yapacağını bilemeyen kasaba sakinleri, cesetleri gerek enerji santralinde, gerek fabrikalarda hammadde olarak kullanmaya başlar.Cesetler, beslenmede bile kullanılır.Ekonomisini cesetlere dayandırır. Bu durum, kasabanın sınırlarını kapatmasına, kendilerini bağımsız bir devlet olarak ilan etmelerine kadar varır.Kurulan bu yeni düzene muhalif olanlar, kasabayı terk etmek isteyenler öldürülür.
Dalga, kötülüğün ve şiddetin üzerine kurulu, " ötekiler" ve kasabalılar arasındaki ayrımın
keskinleşmesinden doğan yıkıcı bencillik nedeniyle kalbinizi sızlatan muhteşem bir distopya.
Çok beğendim Dalga'yı.
Sen nasıl bir kitaptın? Bol bol sorguladım okurken, hiçbir soruma cevap vermeden bittin gittin... Bazı yerlerini okurken içim kalktı. Bu kitabı niye çevirdiler? Bu adam İtalya'da bir oyuncu ama öyle aman aman bir oyuncu da değil, niye çevirdik?
Kitabın konusu güzel başlıyor, aslında değindiği yerlerde fena değil ama acayip bir mantıksızlık hakim. Kendi halinde bir İtalyan adasında bir gün bir ceset bulunuyor ve sonra nicesi... Bulunan bu cesetler halkı nasıl etkiliyor tek tek onların ağzından dinliyoruz ama bu cesetler neden geliyor, o belirsiz. Burda bahsedilen yirmi bin, kırk bin gibi sayılar bu arada. Kimse araştırmıyor? Neden?
İtalyan hükümeti "etmeyin guzum" dercesine sallamıyor olayı? Ne?
Üstü kapalı mülteci sorununa değiniliyor gibi gelen cesetlerin hepsi siyahi, Afrikalı, aynı boy ve kiloda, neredeyse aynı giyim, erkek... (bunlar bile ilginç bir tesadüf ama araştırma yok)
Bir süre sonra "şu şeyler mezarlığı"na yığdıkları bu cesetler insanların ölümlerine sebep oluyor, o denli fazla fazla geliyor. Ve en sonunda insanlar bunun için sur örmeye karar veriyorlar, ezilmemek için. Lakin bu insanların her şeyinden faydalanıyorlar, h-e-r ş-e-y-d-e-n. Lokantada, mobilyada, hastanelere satıyorlar vs.. Yeraltı edebiyatı türüne bile uyabilir, rahatsız edici bir kitaptı. Neden soruma cevap alamamak beni rahatsız etti, diğer şeylerin yanında tabii...
Puan vermedi·224 syf.··
Beğendi
·2022 60. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 22 Mayıs 2022 00:00
'Ama bu açgözlülük. Her gün midesini bir santim daha büyütmek isteyen ve ertesi gün açlığını gidermek için daha fazla ete ihtiyaç duyacak kişinin açgözlülüğü.'
.
DF kasabasında sıradışı şeyler olmaya başlıyor. Denizde cesetler belirmeye başlıyor. Kasaba halkının neler düşünebileceğini hayal edin. Önce bir panik hali,ardından korku.
Peki ya devamında?
İşte Giulio Cavalli'nin distopyası tam da devamında can yakıcı ve sorgulayıcı olmaya başlıyor.
Günümüz vicdan anlayışını irdeliyor. Kıyıya vuran insanlığı da..
.
Yalda Gürlek çevirisi,Utku Lomlu kapak tasarımıyla ~~
insanlık elden gidince doğruluk bile lüks oluyor...
Distopya zor bir türdür bence herkes hadi distopik bir eser yazayım deyip yazamaz tıpkı bu eserde olduğu gibi... O kadar zorlanarak okudum ki size anlatamam yani sırf yarım bırakmak istemediğim için bitirdim kitabı. Yazarın üslubu yok kendisi kitap mı yazmış instagram gönderisinin altına uzun bir açıklama mı yazmış belli değil sanıyorum ki yeni yazarların en büyük problemi bu yani değişik belki de değiştirilmiş ya da hiç denenmemiş içerikler oluşturabiliyorlar ama iş üsluba, akıcılığa, kelime dağarcığına, açıklığına, duruluğuna gelince inanılmaz tıkanıyorlar. Bu kitapta da benzer durum söz konusu yani bir balıkçının kıyıya vuran atletik ve birbirlerine benzeyen bedenleri bulmasıyla DF devletine bir avantaj mı yoksa lanet mi tartışmasına yol açan distopik bir eser olarak hikayemiz başlıyor. Çok fazla karakter var ve gerçekten çoğu gereksizdi benim açımdan. Puan olarak üç verdim çünkü finalde tüm durumu olabilecek en makul şekilde toparlamaya çalışmış yazar. Bir tık 1984 esintisi de fark ettim çünkü kitabı okurken özellikle Ruffini'nin halkın en özeline kadar söz sahibi olabileceğini iddia ettiği bir kısım vardı ve otomatik olarak aklıma düşünce polisliği zımbırtısı geldi. Uzun lafın kısası çok da tavsiye edebileceğim bir kitap değil içerik her ne kadar değişik olsa da yazarın üslubu kitabı yarım bıraktırmak için çaba gösteriyor gerçekten :) oysaki kitabın kapağı çok güzel yine dış görünüşten kurtarma çabası ve onun faciası :(
Başta kitabı okumakta zorlandım. Bitmeyen cümleler, sürekli virgüller derken biraz boğucu geldi. Ama içine girdikçe bırakamadım, çok farklı, ürkütücü bir distopyaydı.
Felaketin kendisi (adalara saldıran dalgalar, sürekli aynı ölüler vs.) zaten bir tür alegori gibi. Gerçekçi olup olmamasından çok, onun yarattığı toplumsal tepki asıl mesele. Yani insanların nasıl yönetildiği, nasıl susturulduğu, hatta mutlu olduklarına inandırıldığı kısım daha korkutucu.
Çünkü gerçek hayatta da hepimiz görüyoruz, sorunlar devasa boyutta olsa bile, sistem öyle bir kurulur ki halk her şey yolunda sanmaya devam eder. Cavalli’nin de derdi, felaketten çok felaketle baş etme bahanesiyle kurulan baskı düzeni bence.
Özellikle kitabın sonundaki “kar küresi” benzetmesi uzun süre aklımdan çıkmayacak.
Paranın gücü insanlığı küçültüyordu!Maddi açıdan kendini büyük gören insanların aslında ne kadar küçük bir zihniyete sahip olduklarını ve onların cahilliklerini anlatmış yazar.Ölen insanlar üzerinden nasıl kendime fayda sağlarımın özeti gibi.
Sakin bir balıkçı kasabası olan DF'nin sahiline dalgayla birlikte ölüler vurur.Giderek bu ölüler artar ve onbinleri bulur.Enteresan olansa ölülerin hepsi aynı boy kiloda ve erkek olmaları.Başlarda ölülerin hayatları araştırılıp olaya çözüm aransa bile çözüm bulunamaz ve artık çözüm bulunamadığı için farklı fikirlerle bu ölüler ortadan kaldırılmaya ,yok edilmeye çalışılır.Belediye başkanı bu ölülerin bir mezbahaya taşınmasını ve başlarına da adamlar verilerek üzerlerinden maddi kazanç sağlanmasını amaçlar.Hikaye adeta bir ölü eti'nin yenmesi meselesine döner.
***
Kitabın ilk yarısı kolay okunsa da ikinci yarısı biraz zorladı.Bölüm bölüm anlatılmıştı.
***
Kitap bir tür distopya, yani olaylar gerçek olamayacak kadar fantastik.Fakat verilmek istenilen mesaj da oldukça gerçek.Böyle bir hikaye yazmak ve kurgulamakta ayrıca zeki bir hayal gücünün ürünü.Merak uyandıran ve akıcı bir hikaye.Keyifle okudum fakat her okura hitap etmeyebilir.Distopya sevenlere tavsiye ederim.
Dünya edebiyatına ilginiz varsa okuyun derim.
Keşke bu kitabı bu kadar içselleştiremeseydim.Siyaset & Politika
Puan vermedi·224 syf.··
Beğendi
·2023 26. kitabı
·32 günde okudu
·Okunma: 11 Temmuz 2023 15:14
Pek fazla distopi okumadığımı kabullenmekle birlikte bu kitabı en sevdiğim distopik roman ilan ediyorum. Umarım birçok dile daha çevrilir ve birçok okur tarafından keşfedilir.
DF isimli kasabada
Kitap 3 bölümden oluşuyor ilk bölümde Ölülerin kasaba sahiline vurması ile kişileri ve olayları anlamaya başlıyorsunuz. İkinci bölümde DF adasında kalan kişilerin olaylara bakış açısı yaşananlara alışma süreçleri anlatılıyor. Son bölümü ise kitabın en kısa bölümü; olaylar sonuçlanıyor. Ama özellikle ikinci bölümde bol bol midem bulandı. Bazı kısımları benim için ağırdı. Ama gerçekten de çok güzel bir eleştiri/distopya kitabıydı. Okuduğuma memnun kalsam da bir daha okumak istemem açıkçası
