ÖLÜMDÜR SONUNDA
Herkes savaşır
kazanan hep ölümdür sonunda
Saçma!
Bir ceylanı nişanlamışlar tüfekle
kandan kurdele, çığlıktan elbise...
Bugün de uyandım - dün gibi
Pencere kenarında kumru:
Değişen bir şey yok, insan dışında.
Kar taneleri çocukluğumdur,
ölmez şu yaşım, kenti sarmazsa kefen gibi.
Issızlığımı dağıtsın diye çaldığım ıslık
Mahcup bir söğüt oluyorsun baktıkça sana
yaşamayı da öğretiyorsun onca öldükten sonra.
Herkes kendine dönüyor o son yağmurda
Rüzgârın ardında bıraktığı neyse, ben ona
Bir söğüt sırtını bana yaslıyor,
dağın yaşını küçülten rüzgâr saçlarını tarıyor.
Saçma!
Bu yarış, bu savaş, bu...
Herkes kaybeder sonunda.
·
139 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.