Kitabın akışında sıkıldığım, keyif aldığım, durakladığım, hızlandığım bir sürü an oldu. Ancak en önemli an benim için kitabın sonuydu. Tam şuan Beta Han’da rooibos çayımı yudumlarken bitirdim kitabı. Kitaptaki bir karakter bütün korkularından sıyrılmış bir yola yürüyecekti ve bunun hafifliği vardı üzerinde; ve bu rahat yolun nasıl yürüyeceğini bilmemenin verdiği tuhaf tedirginlik. Bende şuan ruhumu hafif hissederken bunu okuduğumdan olsa gerek çok etkilendim. Hepimizin böyle hafiflikler hissetmesi dileğiyle.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.