Ah Nazan!!
Okurken satırların arasında kayboluyor zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz. Her sayfayı acaba şimdi ne olacak diye çevirdim. Oldukça akıcı film tadında bir eser. Orhan Kemal'in "ağlayarak yazdığım"romanı dediği okudukça bu kadarı da olmaz diye diye nazanı içselleştirdiğimiz, ona bu kadar da saf olma be Nazan deme isteği uyandıran okurken sanki bizzat olayları izliyormuş hissine kapıldığım nadir eserlerden. Eşine yuvasına bağlı bir kadının toplumda nasıl ötekileştirildiğini "El kızı" deyimiyle vurguluyor yazar. Kitapta kadının düşmanının yine bir kadın olduğunu ne yazıkki iliklerimize kadar hissediyoruz. Allah bizi hacer gibi akrabalardan Naciye gibi komşulardan korusun.