1992 ve 1995 yılları arasında süren ve Sırpların yaptığı Boşnak katliamından bahsediyor. Avrupa’nın ortasında göz göre göre bir soykırımın nasıl yapıldığını ve nasıl seyirci kalındığı, kadınlara aileleri gözü önünde yapılan ve Sırp çocukları doğurmak için nasıl zorlandıklarını tüm iğrençliğiyle okuyoruz. Tam anlamıyla bir savaş trajedisine şahit oluyoruz. Savaş kitapları beni her zaman çok derinden etkiler ve hiçbir ideoloji savaşa değmez. Günümüzde maalesef bir soykırımın nasıl yapıldığını canlı olarak şahit oluyoruz. Bu kitap şiddet ve savaşı aşk ve inancı harmanlar. Suada ve Tarık’ın aşkına savaşın gölgesi düşer hayat onları sürükler. Savaşın izlerini silmek çok zor olsada bir şekilde yaşamak gerekiyor. İncir Kuşları şöyle son buluyor; Boşnakların deyimiyle herkes ‘Allah’a emanet...’
·
134 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.