Yazarın okuduğum ikinci kitabıydı. Bu kitabı da harikaydı. O kadar içten o kadar bizden ki hiç bitmesin istedim. Kitabın karakterlerinin her biri kendi ağzından anlatıyor hikayesini . Her birini kendi ağzından dinlemek kitabın sürükleyiciliğini daha da arttırmış. Okurken bir yandan da bir çok düşünceye dalıyorsunuz .
Karakterimizin oluşmaya başladığı yerdir ailemiz. Bakış açımız, karakterimiz, insanlarla iletişimimizin başlangıç noktasıdır aile kavramı. Karakterlerimizin her birinin gözünden aileye atfettikleri değer ve düşünceleri okuyarak her birine ayrı ayrı hak vermemek mümkün değil. Ama “anne” kavramının ne kadar önemli olduğunu bir kez daha gösterdi bize yazarımız. Bir ev de anne mutluysa herkes mutlu , mutsuzsa herkes mutsuz olur diye bir söz vardır hani onu tam olarak bu romanda anlıyorsunuz. Bazen hüzünlendirdi bazen gülümsetti ama genele vurunca hüzünlü bir hikayeydi diyebilirim. Kimin ne yaşadığını bilemiyoruz ve bazen bunun üstünü örtüyor insanoğlu ama bir yerde de patlak verebiliyor tıpkı bu hikayedeki gibi.. O yüzden hayatta hiçbir şeyi içine atmaya değer olduğunu düşünmüyorum. Konuşmak , anlatmak derman bulmak bizim en insani yanımız. Bu roman aslında bunu da anlatmak istemiş .İçerisinde daha çokça mesajlar veriyor her biri birbirinden kıymetli. Çokça tavsiye …Keyifli okumalar..
·
91 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.