Mine Söğüt’ün Başkalarının Tanrısı’nı yeni bitirdim ve hislerim biraz karışık. Kitap, toplumun kıyısında yaşayan, sokakta hayata tutunmaya çalışan insanların hikâyesine odaklanıyor. Bu tema beni cezbetti, çünkü kenarda köşede kalmış hayatları okumak her zaman ilgimi çeker. Yoksulluk, kimsesizlik ve sistemin çelişkileri gibi konuları işleyişi etkileyici, Söğüt’ün bu meseleleri cesurca ele aldığı kesin.
Fakat hikâye beni tamamen içine çekemedi. Karakterlerin kurduğu süslü, felsefi cümleler bana pek gerçekçi gelmedi. Sokakta yaşayan insanların böyle bir dil kullanması, hikâyenin samimiyetini benim için biraz gölgeledi. Ayrıca, bazı duyguların ve temaların tekrar tekrar işlenmesi, bir noktadan sonra anlatımın etkisini azalttı gibi geldi.
Mine Söğüt’ün üslubu özgün ve güçlü, bu yüzden kitap yine de okunmaya değer. Benim için 10 üzerinden 6’lık bir deneyim oldu, ama farklı bir şeyler arayanlara hitap edebilir. Belki de Mine Söğüt okumaya yanlış kitaptan başladım. Deli Kadın Hikâyeleri ya da Beş Sevim Apartmanı’na bir şans versem iyi olacak gibi.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.