En Büyük Suç, Çocuk Olmak mı?1000Kitap
Oskar üçüncü yaş gününde bir trampet ister ve annesi hediyesini alır. O andan itibaren büyümemeye karar verir. Çünkü fark eder ki, hayatındaki en mutlu an, budur. Savaşın gölgesindeki bir dünyada, yetişkinlerin yozlaşmış düzeni içinde, kimliğini bulabileceği bir alan kalmamıştır. Babasının kim olduğu bile muğlaktır; etrafında gerçekten güvenebileceği kimse yoktur. Oskar, bu düzene uyum sağlayamayacağını bilir ve onların dünyasını bilinçli olarak reddeder.
Edebiyatın "kötücül" karakterlerinden biri olarak anılsa da, bana göre onun davranışlarında anlaşılabilir bir çaresizlik vardır. Eğer çocuk kalmayı göze almışsa, ondan yetişkin sorumluluğu beklemek de adil değildir. Oskar hiçbir şey için üzülmez, pişman olmaz. Çığlığı, trampetinin sesiyle birleşir; bu ikisi onun isyanıdır. Her şeyi yıkabilir, yok edebilir, üstelik kimseyi umursamadan çünkü o dünyaya ait olmayı reddetmiştir.
Hayatı boyunca yaptığı hiçbir şeyden ötürü boşa zaman harcadım, diye düşünmez. Geriye dönmek istemez. Onu yönlendiren tek duygu, öfke olur görünür roman boyunca. Belki de üç yaşındayken, ilk ciddi kararını doğuran bu his, otuz yıl boyunca peşini hiç bırakmamıştır.
·
101 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.