Emrah Kurul'un Mevsim Aynası romanı, iyileşme çabasını parçalanmayla neticelendiriyor. Anlatıcı değişikliği, ayna metaforu, güncel edebiyat eleştirisi ve genel anlamda sanata dair düşünceler ile yoğun olmasa da bir çatışma unsuru olarak aşk; parçalanmanın önemli unsurları olarak göze çarpıyor. Merak unsurunun son sayfaya kadar diri tutulduğu bu roman, Nuri Bilge Ceylan filmlerininkine benzer doğal bir finale sahip. Anadolu'nun tipik yaşantısı ve bu yaşantı içinde entelektüel birikim elde edebilmenin zorluğuna da rastlamak mümkün. Romanın içeriği bakımından sinemayla ilişkisini göz önünde bulundurduğumda biçimsel açıdan bir hareketlilikle karşılaşmayı arzu ederdim. İlahi anlatıcının ağırlıkta olduğu bu romanında Kurul, anlatımda başkişisine de pay vermeyi tercih etmiş. Bakış açısı ortak olan iki anlatıcı, örneğini daha sık gördüğümüz bir biçim ortaya çıkarmış. Dingin üslup, temiz Türkçe, fikir çatışmaları ve doğal finallerden keyif alanlara önerebilirim.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.