Küçücük yaşında, kocaman yüreğine onlarca acıyı sığdıran canım Feten'im. Abla, anne, öğrenci, hizmetçi, çoban, ev hanımı. Gözümüzün önün de yitip giden bir çocukluk. Kimileri erken büyür hayatta ya da büyümek zorunda kalır demeliyim. Feten de annesini kaybettikten sonra geriye kalan üç kardeşine anne oluveriyor. Hele Yaşar, abasının nazlı bebeği, yaka iğnesi. O kardeşlik bağları öyle güzel işlenmiş ki kitapta. Yer yer çok eğlenerek yer yer de kederlenip gözyaşı dökerek okudum bu kitabı.
Her ne kadar çocuk kitabı olsa da bence bir çocuk için ağır gelebilecek olaylar mevcuttu. Ortaokul yıllarımda gece ne zaman uyuyamasam bu kitaba sığınırdım. Babaannem sabah namazına kalkana kadar okur bitirirdim. Her seferinde tekrar tekrar bıkmadan usanmadan okurdum. Şimdi bu kitabı okumuş olmak beni o yıllara huzur kokan çocukluğuma ve üst kattaki ranzama götürdü beni. Zaman geçermiş fakat insanın hissettikleri hiç değişmezmiş onu anladım. Kitap okuma sürecim de yine aynı heyecan yine aynı keder yine aynı mutluluk sardı dört bir yanımı. 13 yaşındaki küçük Sude gülümsedi. Bir zamanlar az kitabı olup döndüre döndüre aynı kitapları okuyan kızın şimdi kocaman bir kütüphanesi var. Her ne kadar bir çok kitap olsa da kütüphanesin de eli okumaktan vazgeçemediği kitaba gitti yine. Hiç değişme çocuk yanım, hatıralarına sadık kalan o kız olarak kal.
Çok fazla dağılmış olsa da konu içimden gelenleri de yazmadan edemedim. Okuyun, okutturun diyemeyeceğim ama bir kez de olsa şans verin Feten'ime. Yaşadığın tüm zorluklara rağmen umarım çok güzel bir gelecek kurup kardeşlerine kavuşmuşsundur Feten'im. Yolun çiçeklere çıksın. Yıllardır yerin eksilmediği gibi yine kalbimde ve zihnim de kalacaksın...
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.