Puan vermedi·724 syf.··Beğendi
···Okunma: 17 Mayıs 2025 14:59 "Tutunamayanlar" sadece bir kitap değil, bir içsel hesaplaşma.
Oğuz Atay, dışlanmışların, yalnızların sesini duyuruyor.
Turgut Özben, yakın dostu Selim Işık'ın intiharıyla sarsılır. Onu anlamak ister, ama asıl kendini sorgulamaya başlar.
Bu sorgulama öyle derindir ki, her satır bir bilinç akışına dönüşür. Cümleler bitmez çünkü düşünceler durmaz.
Karşımıza bir iç ses çıkar: Olric..
Bir noktadan sonra kendi Olric’imizi buluyoruz,
“Kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.”
diyen bir insanın yüreğine iniyoruz biz bu kitapta.
Toplumun onayladığı hayatlara uymayanların, dışarıda kalanların, “tutunamayanların” hikâyesine...
Bu kitap sadece anlatmaz, yaşatır.
Zihinsel bir yolculuk, duygusal bir hesaplaşmadır.
Ve sonunda hep şu soruyla kalırsın:
“Ben nereye tutunuyorum?”
Kitaba başlarken acaba tutunanabilecekmiyim diyordum:) ama beni tamamen içine çekti çok beğendim..
Okumayı düşünen ama cesaret edemeyen arkadaşlarım kesinlikle tavsiyemdir..
Keyifle....