Kendimizden Kaçarken Yakalandığımız Bir Kitap
Az önce 
Yeraltından Notlar bitirdim ve içimde tuhaf bir ağırlık var. Kitap boyunca kendimden kaçmaya çalıştım sanki. Çünkü 
Fyodor Dostoyevski , insanın kendiyle yüzleşmekten kaçtığı ne varsa, hepsini açık açık söylüyor. Yeraltı Adamı’nın sesi zaman zaman rahatsız edici, itici ama bir o kadar tanıdık. Onun çelişkileri, öfkesi, kırgınlığı aslında hepimizin içinde bir yerlerde var.
Kitaptan bir cümle aklıma kazındı:
“Fakat insan sistemlere, bazı soyut kavramlara o derece bağlıdır ki, mantıktan yana olmak için gerçeği bile bile değiştirmeye, gözlerini kapayıp kulaklarını tıkamaya razı olur.”
İşte bu, hepimizin zaman zaman yaptığı bir şey. Görmek istemediğimizde bakmıyoruz, duymak istemediğimizde susuyoruz.
Bu kitap kolay okunmuyor ama kolay unutulmuyor da. Belki rahatsız ediyor, ama o rahatsızlık bazen en gerçek yüzleşmedir. Bazen insanın tokat yemesi gerekiyor uyanması için. Yeraltından Notlar tam da öyle bir tokat: sert ama gerekli.
Yeraltından Notlar bitirdim ve içimde tuhaf bir ağırlık var. Kitap boyunca kendimden kaçmaya çalıştım sanki. Çünkü Fyodor Dostoyevski , insanın kendiyle yüzleşmekten kaçtığı ne varsa, hepsini açık açık söylüyor. Yeraltı Adamı’nın sesi zaman zaman rahatsız edici, itici ama bir o kadar tanıdık. Onun çelişkileri, öfkesi, kırgınlığı aslında hepimizin içinde bir yerlerde var.
Kitaptan bir cümle aklıma kazındı:
“Fakat insan sistemlere, bazı soyut kavramlara o derece bağlıdır ki, mantıktan yana olmak için gerçeği bile bile değiştirmeye, gözlerini kapayıp kulaklarını tıkamaya razı olur.”
İşte bu, hepimizin zaman zaman yaptığı bir şey. Görmek istemediğimizde bakmıyoruz, duymak istemediğimizde susuyoruz.
Bu kitap kolay okunmuyor ama kolay unutulmuyor da. Belki rahatsız ediyor, ama o rahatsızlık bazen en gerçek yüzleşmedir. Bazen insanın tokat yemesi gerekiyor uyanması için. Yeraltından Notlar tam da öyle bir tokat: sert ama gerekli.·
183 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.