Saklandığın her şiir, seni biraz daha kanatıyordu,
Ve ben, her kelimede seni yeniden kaybediyordum.
Bir mısrada suskunluk, bir dizede hüzün yatıyordu,
Ve kalbim, her hecede biraz daha daralıyordu.
Dokunduğum her imge, sensizliğe bürünüyordu.
Ben sustukça sen artıyor, ben konuştukça eksiliyordum.
Ve sen…
Hiç okunmayan bir şiirdin,
Sessizce yok oluyordun. 
Ahmet Taş
··
6,3bin Gösterim
3 Yorum
Evet bir pazar daha, hüzün aynı hüzün,acı aynı acı, hasret aynı hasret... artık farklı rotalar belirleme zamanı çoktan gelmedi mi????
Hiç okunmayan sadece yazanın bildiği,okuduğu, anlamlandırdığı o şiir...🌾
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.