Özellikle camilerde zuhur eden bu tifüs, humma ve tifo gibi bulaşıcı hastalıklar cami dışarılarına taşarak mahallelere de yayılmıştır.
İstanbul, Üsküdar ve Boğaziçi taraflarında bu salgın hastalıklar iyice artarak o derecede de ölümler meydana getirmişti. Ölümlerin sebebi hastalıktan başka ilaçsızlık ve doktorsuzluk idi. İşte bu sebepten mart 1878'de günde ortalama 400-600 civarında muhacir hayatını kaybediyordu.