Başlarda biraz sıxıldığım amma bitirəndə ağlamağımı durdura bilmədiyim bir kitab oldu. Fədakarlıqlarla,özündən çox digərlərini düşünməklə keçən Gregorun yaşamının haqsızlıq və dəyərsiz görülərək bitməyi mənə çox üzücü gəldi. Kitabın sonunda bizi ana qəhrəmanın ölümündən sonra onu xatırlayıb, səhvlərini anlayan bir ailə ilə yox onun ölümünü rahatlıq kimi qəbul edən bir” ailə “ilə baş-başa buraxdı Kafka..