Ağaçlarda Görüyorum EvreniDoğa
Bazen insanın içine bir huzur çöker ya, hani gökyüzüne bakınca sessiz bir dostla karşılaşmış gibi hissedersin… İşte Ağaçlar, tam da öyle bir kitap. Hesse, ağaçları sadece doğanın bir parçası gibi değil, birer bilge, birer dost gibi anlatıyor. Onlara bakınca insanın kalbi yavaşlıyor, düşünceleri derinleşiyor.
Kitapta kısa denemeler ve şiirler var ama hepsi bir bütün gibi. Hesse, ağaçların ne kadar güçlü ve bir o kadar da zarif olduğunu anlatıyor. Mesela bir ağacın kökleri ne kadar derindeyse, insanın iç dünyası da öyle derin olabilir diyor gibi. Ağaçlar, kimseye bir şey kanıtlamaya çalışmadan, sadece var olarak ne kadar anlamlı olabileceklerini gösteriyor.
Ve aslında şunu fısıldıyor gibi kitap: "İnsan da bir ağaç gibi olabilir; sessiz ama sağlam, kökleriyle geçmişine, dallarıyla gökyüzüne bağlı…"
Beni en çok etkileyen şey, Hesse’nin doğaya karşı duyduğu hayranlığı hissettirmesi oldu. Ağaçların altında geçirdiğimiz anların sadece bir gölgelenme değil, belki de kendimizi bulma hali olduğunu düşündürüyor insana. Kitap boyunca sanki rüzgârla konuşan yapraklar, geceyi bekleyen dallar, sabahı selamlayan kökler arasında yürüyormuşum gibi hissettim…
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.