Selam. Nasılsınız? Ben koşturmacaya devam. Bugün sizlere buz kütlesi Uğur ve adı gibi uğursuz olduğunu düşünen Menhus karakterinin kitabını getirdim. Kitabın kapağı pembe, konu aşk.. Lakin ortalık çorba! Her dakka yeni bir şey oluyor. Abov! Bir sır var onun ortaya çıkmasının son sahneye kadar bekliyorsunuz. Ayrıca çok büyük de bir aşk yarışı var. Önce 'ben kimseye güvenmem' diyen adam kovalandı. Sonra 'bıktım senin güvensizliğinden diyen kız. Kitabın çoğu kısmı kaçma kovalamacaydı resmen. Menhus kızım ben senin tarafındayım. Sonlara doğru bir abarttın ama şükür toparladın. Yoksa parti kur oy verelim. Bazı korkak erkeklere durum ne kadar ciddi olursa olsun 'Benim olan benimdir!' mantığıyla yaklaşmak gerekiyor. İki yaralı yürek ve kocaman acılar. Birde iki inatçı keçi hatta o kadar inatlarki birbirlerinin yaralarını kanatmaktan geri durmuyorlar.
Ee aşk bu anam! Buldu elbet yolunu. Ancak bir ara salın be çocuğum demedim değil. Menhus hep bir gizem gerilim durumundaydı ve bu merak sizi son sayfaya kadar etkisi altına alıyor. Sonda öğrendiklerim beklemediğim şeylerdi. Yalan yok. Bir kaç detay beklediğim gibi olsada genel anlamda ters köşe oldum diyebilirim. Erdem benim hüzünlü kekim. Çok hoştun be! Senin kitaba dahil olma şeklini sevdim. Bizim ekip üyelerin yeniden okumak çok güzeldi. Hepsini özlemişim. Lakin Ercan! İyiki bu ortamdaydın da gönlümüz şenlendi. Adamın her lafı beni kırdı geçirdi. Her mevzuda sıyrılmayı başarıp, çokça gülücük kondurdu yüzüme. Her ekibin bir yaramaz çocuğu olurmuş elbette. Bizimkiler yine bildiğiniz gibi geçmiş geride kalmış mutlular. Şu yazarların her karakterin başını bağlamaya çalışması genetik sanırım. Kıskanıyorum kardeşim! Ee dostlar anlatması benden, okumaya karar vermesi sizden.
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.